Categorie: Uncategorized

De B ploeg vertrok met 7 man (voor de laatste keer om 10.45 uur) voor het bekende rondje Pieringen.Dit rondje is met name een van de faforieten van ons erelid Chrit en is tevens het rondje waarin hij vorig jaar in een 'wak' terechtkwam.Zoals iedereen intussen wel zal weten hadden we hem met een schop zand willen toedekken! Deze keer zijn we in perfect koersweer zonder enig probleem in Pieringe geraakt waar we van onze welverdiende consumpties hebben genoten.Het was dubbel prettig omdat niemand hoefde te betalen omdat we een jarige in ons midden hadden.Op enig moment zagen we de A ploeg nog langs flitsen, maar die hadden schijnbaar een andere pauzeplaats in gedachten? ? Na de pauze kwam Chrit voor de zoveelste keer erachter dat hij zijn bril had laten liggen, we zijn rustig doorgefietst en in Tongeren kon hij weer aansluiten. Onze kopmannen Jack en Giel hebben ons in een strak gereden tempo na 102 km.weer veilig en wel afgeleverd in Stein. We kijken terug op een bijzonder geslaagde rit.

3 rijders van de B ploeg werden om 10:45 uitgezwaaid door de voorzitter, 15 minuten later vertrok de A ploeg met een grote groep van 16 personen. Het weer tijdens deze voorjaarsklassieker was uitstekend; de temperatuur, vanwege een noordoostenwind, was wat twijfelachtig. Dit vertaalde zich in een bijzonder grote variatie in tenues, alles tussen korte mouwen met korte broek en lange broek, lange mouwen met extra windvest was te zien. Van enige regen dreiging was geen sprake dus vertrokken we met het peloton richting Scharberg. Tot achter Withuis werd in een gemoedelijk tempo gereden en toen het bergop op begon te lopen bleef de groep ook verassend rustig. Pas 500 meter voor de top besloten enkele oudgedienden het tempo op te voeren waardoor er een schifting ontstond. Tijdens het wachten in de afdaling was hierdoor voldoende tijd zodat enige rijders zich konden ontdoen van arm en/of beenstukken. Tijdens de 2e klim werden alle heren verrast door een demarage van de 2 dames, gelukkig wisten een paar heren de eer nog enigzins te redden door nog net voor de top aan te sluiten. 

Hierna volgde het enige stukje zeer slechte asvalt van de dag tijdens de afdaling naar Val Dieux. Het valsplat naar Aubel werd en-groupe gereden maar tijdens de klim naar Hagelsteijn ontstond er weer een kleine breuk. De eersten van de A groep konden boven nog net de B groep zien rijden. Precies bij de Pauze in Slenaken kwamen A en B groep samen. Als enige uizondering onbrak Gied omdat die in de overtuiging was dat de B groep in Aubel zou pauzeren.

Vanwege een fout in het rittenplan (de orginele pauze plaats is al bijna een jaar gesloten) wilden we pauzeren bij de Boswachter in Slenaken maar het Terras aldaar had niet voldoende stoelcapaciteit om 18 personen te huisvesten.

Na de Pauze werd via Wittem, Valkenburg terug gereden naar Stein. Ondanks het gemoedelijke begin werd toch nog een gemiddelde van 28.6km per uur gehaald. (GPS gegevens)

13:30u was de deadline voor regen melde ons onze eigen TC Stein weerman. Deze keer had hij het fout, droog vertrokken we en droog kwamen we terug in Stein maar het ging toch niet helemaal zoals bedoeld.

12 man van de A groep vertrokken stipt op tijd bij Chrit voor de deur, het was weliswaar fris maar er was een voorzichtig zonnetje dus daarover konden we niet klagen. De van huis uit al niet al te goede belgische wegen waarover deze route loopt hadden blijkbaar afgelopen winter nog meer te lijden gehad. Diverse malen moesten wij stuurbewegingen rond grote gaten in het wegdek maken en om het nog wat moeilijker te maken was er nog glas gestrooid. Een van deze glassplinters vond zijn weg door het karkas van Kees zijn voorband hetgeen een lek tot gevolg had. Bij de nieuwe brug naar Vroenhoven werd het stukje glas chirurgisch door Kees verwijderd maar tot zijn en onze verbazing was de reserve band onmiddelijk op de zelfde plaats lek. Een derde band was wel succesvol.

In Eben Emeal werd door een Abus 85/60IB slot een succesvolle terroristische aanslag op de achterband van ondergetekende geplaatst waardoor binnen- en buitenband met een enorme plof het leven lieten. In overleg vond ik het het beste dat de groep de hele route zou afrijden en dat ikzelf, na het plaatsen van een stukje nood buitenband onder de gaten, bij de fietsspecialist in Wonck een nieuwe buitenband zou aanschaffen.

Nadat ikzelf weer was gaan rijden concludeerde ik dat ik de rit eigenlijk wel met het noodmateriaal kon afmaken. Iets verderop kwam Hub W. mij tegenmoet hij was opgeroepen tijdens wachtdienst en wist me te vertellen dat de groep iets verderop stilstond met weer een lekke band. (Later hoorde ik dat het slachtorffer hier Jos was die ook zijn buitenband stukgereden had op het schitterende Waalse asvalt). Eenmaal in Bassenge aangekomen kon ik echter niemand vinden en in de veronderstlling dat ik achter lag besloot ik op eigen houtje dan maar de kortste route naar de pauze plaats te nemen. Aangekomen op het kruispunt in Moppertingen was de alternatieve pauze plaats geheel zonder enig teken van leven en er waren ook geen fietsen te zien. Twijfelend of dit wel de goede locatie was besloot ik dan maar bij de voormalige Bokser te gaan kijken maar ook daar was niemand. Wetende dat de route hierlangs kwam ben ik maar op het terras gaan zitten. Maar na 15 minuten een kopje koffie daalde de temperatuur erg snel en de lucht werd steed donkerder. Terugdenkend aan de waarschuwingen van onze weerman bij het vertrek koos ik maar eieren voor mijn geld en reed ik terug naar Stein.

Om 10.45 uur met 3 man gestart als B groep. In Elsloo heeft zich Giel nog bij het groepje gevoegd en waren we compleet, alhoewel we misten Chrit. Hij had geen zin ! Doen we uiteraard niet moeilijk over. We hebben het hele rondje volgens de GPS gereden, althans dat denken we ! Volgens John was de pauze plaats in Kanne, maar dat hebben we niet in het routeschema kunnen ontdekken. In elk geval hebben we onze pauze in Kanne genomen en we waren er ook aan toe, al was het alleen maar vanwege de koude en om weer een beetje op verhaal te komen. Ja mensen, het was bitterkoud. Via de Muizenberg de terugtocht ingezet.Viel zwaar tegen. Op de hoogte gekomen van de Ponderosa stokte het tempo en even leek het er op dat we onze 2e pauze hier zouden nemen, maar nee hoor, de zin om te pauzeren en daarna nog eens in de kou te moeten vertrekken was kennelijk niet meer aanwezig. Wijselijk zijn we doorgereden en waren we blij toe dat het erop zat. De afstand en het gemiddelde doet er verder niet toe. Toch hebben we genoten. Dank je Jack, je was fenomenaal. (Voor de aandachtige lezer, rust vanwege een gebroken pootje en naar we denken de juiste medicijnen i.v.m. genoemde blessure doet wonderen en nog belangrijker, bij de dopingcontrole kun je er altijd onderuit! Alleen zullen maandag enkele gemeenten aan de slag moeten om reparatiewerkzaamheden te verrichten aan de rijwielpaden vanwege de her en der  losgereden tegels.)

Maar liefst 12 rijders stonden even voor 11 uur gereed voor de start van Cycliste Paarlo, de eerste "officiële" rit van het seizoen 2011. 10 rijders hadden besloten om in de nieuwe clubkleding te vertrekken en twee hadden (vanwege de temperatuur) gekozen om nog in kleding van de vorige generatie te gaan rijden.  Om 11 uur werden we uitgezwaaid door Chrit en vertrokken met een behoorlijk fris windje in de rug richting noorden.

De nodige mensen hadden de Buienradar maar weer eens geraadpleegd, als gevolg hiervan werd de groep opgesplitst in de notoire pessimisten, de realisten en als laatste de optimisten.

De groep pessimisten bestond uit 3 man welke besloten de rit niet af te maken, zij namen bij Roosteren de afslag en reden over Maaseik terug naar Stein.

De Realisten en de Optimisten reden de gehele rit uit maar het verschil was dat de 4 realisten het een te groot risico vonden om te stoppen voor de pauze, zij reden dan ook in Vlodrop regelrecht naar huis terug en werden slechts van heel licht hemelgespetter voorzien toen ze al in Stein terug waren.

De Optimisten (ook wel de dorstigen genoemd) zagen natuurlijk al in dat het nemen van een pauze niet geheel zonder risico was maar de honger naar koffie en korte rust deed hun optimisme onterecht aansterken. Na het genieten van koffie en vlaai bleek ook nog eens dat niemand de route wist. Onze goede vriend Garmis schoot te hulp wat betreft de route maar de god Pluvialis was ons minder goed gezind. De toch al straffe tegenwind werd vanaf Susteren voorzien van lichte spetters welke in Limbricht werden omgetoverd in koude regen. 

Nat en koud kwamen wij terug in Stein alwaar wij bijna 84km hadden afgelegd met een gemiddelde van 28.1km/u.  (GPS)