Categorie: Uncategorized

Alweer stonden er 16 rijders aan de start bij schitterend fietsweer ditmaat voor een rondje Clermont.

 

Opvallend was dat we een clublid mochten terugzien die al zolang niet meer had meegefietst dat er zelfs al jaren een memorial rit voor hem werd georganiseerd, Herman Senden. Enigszins onzeker over zijn conditie opbouw en wedstrijdgewicht besloot Herman echter voor de “Bergen” een vlakke weg terug te kiezen. De anderen reden in een constant tempo, en groupe, door, de meesten hadden waarschijnlijk nog een beetje de schrik in de benen na de gebeurtenissen van vorige week.

Op de pauzeplaats bij zaten ons Math (die een afkorting had genomen) en Jan V. op te wachten, gelukkig hadden ze plaatsen voor ons gereserveerd want het was druk genoeg op het terras. De Koffie en het vlaaiassortiment bij de Boswachter was zoals altijd top.

Op de terugweg kwamen we Jos tegen die al behoorlijk hersteld was van zijn klap vorige week en ons ondanks de hoge finale snelheid goed kon volgen. Jos wilde ons eigenlijk tegemoet komen bij de pauze plaats maar was daarvoor een uurtje te laat vertrokken.

Terug in Stein stond er 100 km op de teller met een gemiddelde van 29.5

“een bijzonder mooie rit” stond er vroeger altijd in het ritten programma bij het Rondje Zolder geschreven, en dit jaar stond het er niet en dat werd het dan ook niet.

Er stonden toch weer 14 rijders aan de start en eentje voegde zich er nog bij nabij de Salamander. Kees gaf van te voren aan niet de hele rit mee te gaan en al snel had hij een andere route gekozen.

Na 22 kilometer bij in het bos Opglabeek ging het fout: op een compleet rechte weg en bij rustig tempo. Jos viel heel hard op zijn hoofd terwijl hij achteraan in de groep zat. De helm die hij op had had zijn werk niet gedaan met een flinke hoofdwond en bewusteloosheid tot gevolg. In eerste instantie zag het er heel ernstig uit en duurde het een tijdje voordat andere clubleden weer hem bij het bewustzijn hadden gebracht. Nadat hij met ambulance naar het ziekenhuis in Genk was gebracht bleek later dat het heel erg meeviel, behalve de hoofdwond met hechtingen en 2 gebroken ribben geen onzichtbare en gevaarlijke verwondingen. Op een gegeven moment had hij meer last van de nekbrace dan van zijn verwondingen. Hij kon gelukkig dezelfde middag al naar huis en zal met wat rust weer kunnen herstellen en fietsen.

Ondergetekende is meegegaan naar het ziekenhuis en de anderen hebben min of meer in mineur met variable afstanden door gefietst of zijn terug naar huis gefietst.

Het blijkt wel weer hoe belangrijk een helm is en met name dat deze helm ook goed past en vast zit. Had dat bij Jos ook zo geweest dan had hij waarschijnlijk gewoon kunnen op staan.

Wie heeft wel of niet uitgereden….

 

Rob, Ralph, Gied een stuk of drie Peter’s en ééntje van Peters, totaal 7 coureurs durfden de eerste echte najaarsrit aan. Meteo Maastricht klokte om 9.20 uur een temperatuur van 3.1 graad celcius aan.  De tijd van singletjes en opgerolde broeken is voorbij.

Peter C. deed waar hij sinds vorig jaar patent op heeft, nl deelnemen in één van de laatste clubritten van het jaar en daardoor de grootste sprong in het Award klassement te maken.

Daarbij veegt hij “en passant” de zo gehate 0 van het scorebord. Chapeau, zullen we maar zeggen.

Op de heenweg verliep de rit via Maastricht Oost Maarland Eijsden voorspoedig en zonder veel discussies over het parcours. Gevoelsmatig heb ik de indruk dat we deze route bijna wekelijks rijden maar dat zal wel aan mij liggen.

Via Rue Battice en de weg onderlangs het klooster hebben we gedubd wat nu Valdieu Classic betekende: Via het slachthuis, Cote Hagelstein of Rue Chateau Magis. Uiteindelijk werd het Rue Chateau Magis, deze komt eveneens uit op dezelfde weg  richting Hagelstein.

In de lange afdaling richting de planck begonnen te eerste barsten zich af te tekenen in de toch ijzersterke conditie van Ralph die hij met Spartaanse training had opgebouwd in de Dolemieten.  Hij simuleerde nog vergeefs dat het om kramp ging, veroorzaakt door de ijzige temperatuur maar wij wisten wel beter.

Hij wordt sinds korte tijd fysiek zo afgemat in zijn privé-omgeving dat zijn hypocriet-gehalte naar een minimum is gedaald en daardoor voelt iedere oneffenheid in de weg voor Ralph aan als een col van buitencategorie,

Ergens tussen het rode Bos en Hoogcruts kwamen we Jan C. tegen die de route andersom was aan het rijden, waarschijnlijk om te checken of dat qua Cotacol-waarde enig verschil zou uitmaken. We wachtten met spanning op de uitslag, Jan.

Kan natuurlijk ook zo zijn dat in het rondje rechtsom nog onontgonnen segmenten vrij zijn die Jan aan zijn palmares wilde toevoegen.

Pauze in Banholt werd door Valverde de Houtworm en Peter C. overslagen.  Jammer voor de verhalen bij de koffie, die nu niet de gewenste diepgang bereikten als de week ervoor. Helaas.

Na de pauze leek het nog kouder als ervoor, dat betekende dus vol gas over de heuveltjes richting Margraten.

Rob miste op een haar na zijn eigen KOM op Schietecoven iets wat toch maar weer aantoont dat elk record is om te verbeteren.

Na ca. 90 Km met een gemiddelde tegen de 30 km/h waren we even na eenen thuis, om te genieten van een welverdiende warme douche.

Nog 2 clubriiten resteren het seizoen 2013.

GPS gegevens:  http://app.strava.com/activities/88518156

Slechts 4 dapperen waren bereid om de natte wegen te trotseren en hadden er geen moeite mee om achteraf nog een uurtje de fiets te gaan poetsen. Dat het ging  om 4 coureurs uit de top 5 van de TC Stein award kan geen toeval zijn geweest. In een pittig tempo werd er via Itteren, Borgharen naar St martens-Voeren gereden om aldaar de Cote de Veurs te bedwingen. Tot aan Veurserveld is “en Group” gereden maar toen vond P. Valverde het goed geweest en ging er als een speer vandoor. Waarschijnlijk wilde hij na het debacle van afgelopen Wk de naam Valverde  zuiveren en demonstreerde (wellicht ten overvloede) wederom zijn onnavolgbare klimcapaciteiten.  Na een lange afdaling bleek dat we de beklimming naar het Rode Bos voorbij waren gereden waardoor de pauzeplaats in Banholt niet meer op de route lag. Restaurant de Boswachter was gesloten dus na wat wikken en wegen hebben we toch voor pauze Banholt gekozen door de steile Piemert te beklimmen. John kwam erachter dat niet iedereen percentages van boven de 10% op het buitenblad kan omhoog rijden.  De koffie in Banholt was net als de verhalen die aan de tafel werden verteld “om te smullen”  Genoeg gekletst moet Peter S. hebben gedacht en hij begon gelijk na de pauze zo’n tempo erop na te houden dat elk beetje lucht wat we nog in de longen hadden gespaard moest worden en er van gezellig kletsen helemaal niets meer terecht kwam.

Via de afdaling van de Geulhemer en de Beklimming van Schietecoven zijn we na 85 km en een gem. snelheid van 29,4 km/h droog maar onder de pratsj thuis gekomen.

GPS gegevens:

http://app.strava.com/activities/86995628

TC Stein Fantasy Dream (andere route om regen te omzeilen) – Details.

Er stond een nieuwe route op het programma maar daar bleek niet al te veel animo voor, de B groep ging zijn eigen route rijden en voor de A groep stonden er ondanks het schitterende weer slechts 10 personen aan de start.

De rit vertrok richting via Genhout richting Voerendaal en vanaf dat punt werd er vooral over wegen gereden die normaal gesproken niet op onze routes liggen. Door de Gehuchten Winthagen en Bosschenhuizen kun je schitterend fietsen. Een rijder hield het hier voor gezien en reed een kortere route. Via het station van de Stoomlocomotief in Simpelveld reden we richting Vijlen, maar vanaf Gemmenich ging het weer eens mis. Net de mensen die niet bekend waren met de route besloten boven door te rijden en zij namen dan ook prompt de afslag richting Sippeneaken in plaats van de lus Plombieres, Moresnet, Montzen hierdoor misten ze het mooiste deel van de route.  De rest volgde de route wel op de juiste manier en kwam de foutrijders weer tegen op een terras in Sippeneaken. Helaas hadden de foutrijders ook het foute terras gekozen want hier waren net de wereldkampioenschappen langzaam bedienen bezig.

Via de Kachelberg in Walem reden we en groupe terug naar huis en diegenen wat de juiste route hadden gereden hadden 100km en 925hm afgelegd met een snelheid van net boven de 28km/u.

GPS –