Reijmerstok omloop en alweer lek. Deze keer was Jos aan de beurt. De bezetting was vandaag wel hoopvol want er was alweer een mannetje meer dan vorige week.
Het tempo had daarentegen wat meer weg van een voorjaarsklassieker met meer dan 29 km/u werd het rondje voltooid.
Waar waren onze leden voor de 1e “winterrit” die in zomerse omstandigheden werd verreden?
Zijn ze fietsmoe, zijn ze misschien op basis van hun prestaties in het afgelopen seizoen uitgenodigd voor de Curaçao-Amstel-classic, zijn ze in onderhandeling met een andere ploeg voor 2012 of trainen ze al stiekem voor komend jaar?
Feit is dat er zich maar 4 leden meldden voor deze rit die om 11.00 uur vertrok. Er werd besloten om het klassieke rondje Val Dieu te rijden. Er werd door Math, Bert, Gied en Jan van af het begin “kop over kop”gereden in een behoorlijk maar voor iedereen te volgen tempo. In Aubel besloot Gied om niet te pauzeren en om de kortste weg naar huis te nemen. De overige 3 pauzeerden in de “Koestal” buiten in een heerlijke zonnetje. Op de terugweg ging het net als vorige week bijna goed mis.
In de afdaling door het veld van Berg en Terblijt naar Amby kwam plotseling een loslopende herdershond van rechts uit het maïsveld. De baasjes stonden er bij en keken er naar! Jan op kop kon de hond maar nauwelijks ontwijken. Gelukkig liep ook dit weer goed af. Via Bunde en Oud-Geulle werd er naar Stein gefietst. In Bunde kwam ons Jos P. nog tegen en in Stein vertrok Eric P. op het moment dat wij terug waren.
De afstand bedroeg 90 km, gemiddeld 30,2 km. Bert die nog naar Schinnen moest, komt op een totale afstand van 110 km.
Er wordt de komende week weer bijzonder goed weer voorspeld voor de tijd van het jaar. Misschien is er komende zaterdag wat meer animo om deel te nemen.
De Veolia Zomertour dit jaar deed zijn naam eer aan: voor 18 leden was eindelijk de zomer in het land. Ik stel dan ook voor om van alle ritten tussen 1 juli en 31 augustus de namen te veranderen door er “zomertour” aan tot te voegen.
Onze voorzitter kon wegens een blessure zijn rit niet afmaken ( Sterker nog hij kwam niet eens tot Elsloo) Maar hierdoor kon hij wel tijdens de rit van vandaag meer dan 500 foto’s maken. Dit had waarschijnlijk op geen betere dag kunnen plaatsvinden. De route van de rit leende zich uitstekend om op heel veel plaatsen post te vatten en het weer kon absoluut niet beter.
De fotos zijn alle in volle resolutie voor iedereen te downloaden door te klikken op bovenstaande foto, hier staan de foto’s per locatie gegroepeerd.
Als alternatief kan ook deze link gebruikt worden, daar staan alle foto’s als icoontje op een pagina.
De route was dit jaar licht veranderd en de eerste feedback die ik daarover gekregen is positief, maar indien er ook mensen minder blij waren met de aangepaste route dan lees ik dat graag in de reacties.
Rob is zo vriendelijk geweest voor de rit de GPS gegevens te registreren.
La Vuelta Stramproy, zo heette de rit van vandaag, zoals al vaker dit jaar zouden de profeten onder ons gelijk krijgen. Normaal gesproken zijn dat de weerprofeten, maar vandaag was dat niet nodig want precies om half 10 begon het hard te regenen in Stein en zodoende stonden we met 9 leden bij Chrit onder de carport te wachten op betere tijden.
20 minuten later was het zover, er viel niets meer uit de lucht en op een nat wegdek vertrokken we voor onze rit. Jan C keek eens om zich heen en zag geen Math V. waarop hij de wijze profetische woorden sprak: “We goan os vandaag vervaren!”
Tot Aldeneik ging het nog goed, maar iets verder waren de wegen weer nat waarop Gied besloot om te draaien, Wiel S. deed hetzelfde. Het was niet nodig geweest want iets verder waren deze natte wegen alweer hartstikke droog. Pluvius heeft ons verder gespaard.
De goden TomTom en Garmin spaarden ons vandaag niet; nog voordat we in Stramproy arriveerden zaten we al op de terugweg te rijden, weliswaar in tegenovergestelde richting maar hierdoor kwamen we veel te vroeg in Stramproy aan. We besloten dan maar te proberen de rit in tegen overgestelde richting uit te rijden maar de eerste pauze plaats was nog gesloten. Jan C. merkte een bordje “Lozen 3km” op en stelde voor om in Lozen te gaan pauzeren. Ook deze pauze plaats was initieel nog gesloten, maar doordat een gedeelte van de groep en een andere groep fietsers voor de deur ging wachten besloot de uitbater om toch maar te openen. Inmiddels was de rit omgedoopt tot het “Wonder van Stramproy en Lozen”
Na de pauze wist Giel de weg maar niemand zag waar Giel heen reed waardoor de overige 6 verdwaald de weg naar het kanaal zochten, eenmaal bij het kanaal haalde Giel ons weer in. Vanaf nu was het simpel want: “je kunt gewoon langs het kanaal terug rijden en dan naar As rijden”. De Belgische overheden waren het hier echter niet mee eens want ze hadden nog wat obstakels voor ons in petto. Bij de eerste brug die gerenoveerd werd was het jaagpad afgesloten en we moesten over wat veldweggetjes verder. Nog iets verder werd door een aantal leden een carbon vishengel overreden (de visser had deze dwars op het rijwielpad laten vallen) en weer iets verder stopte het Jaagpad compleet. Lopend door het onkruid konden we te voet naar een busbedrijf lopen en via het bedrijfsterrein kwamen we weer op de openbare weg.
Enigzins verdwaald besloten we een lokale testfietser te volgen (Hij was bezig met een testen van een tijdrit-mountain bike) die ons de weg terug naar het jaagpad wees.
Vanaf hier werden we alleen nog maar kortstondig opgehouden door een lekke band maar daarna ging het in gestrekte draf naar huis. Afgelegde weg: 101km a 30.4 km/u.
Ondanks de koude temperatuur en de dreigende wolken was de B groep met 2 man vertrokken en voor de A ploeg stonden 17 man aan de start, hieronder een nieuwe gastrijder.
Vandaag stond de makkelijkste route naar Banneux op het programma. Richting Vise stond de wind licht in de rug en verliep alles geheel naar wens, in deze rit duurt het 40km voordat de eerste beklimming ( Cote de Richelle ) in Vise opduikt. Deze klim werd nagenoeg en-groupe op een rustig tempo beklommen. Het blijft hierna nog een tijdje door omhoog lopen om vervolgens af te dalen naar Soumagne waar de tweede beklimming start. Inmiddels hadden 5 rijders ervoor gekozen om terug te rijden, voornamelijk omdat ze om verschillende redenen ofwel niet zo ver wilden rijden of omdat ze "op tijd" thuis moesten zijn. Jos had tijdens een korte wachtpauze besloten tot een sanitaire stop zonder dit aan de mederijders te melden, hierdoor moest hij een aantal kilometers met een hartslag boven het omslagpunt fietsen om weer terug in de groep te komen. Na deze tweede klim werd het tempo hoog gehouden tot in Nessonveaux en werd er gespreid aan de beklimming van de Cote de Trassenter Nord begonnen. Tijdens deze klim worden normaal gesproken wat grotere verschillen gemaakt; Nic en John reden voorop weg maar omdat ze de lange route naar de bedevaartsplaats namen kwamen ze toch niet als eerste aan in Banneux om de Bidons te vullen met heilig water.
Onze vaste "Tort de Riz" pauze plaats in Tancremont is gesloten maar er was nog een andere vlaaibakker nabij waar we wel terecht konden. De bediening daar was nu niet bepaald de vriendelijkste die we dit jaar zijn tegengekomen maar de stukken vlaai waren top.
Tijdens de terugweg was de gevoelstemperatuur bijzonder laag. Daarom besloten we maar om flink door te trappen zodat we onszelf warmhielden. De Cote de Wegnez was zoals gewoonlijk de laatste beklimming van de dag en daarna kon, ondanks de lichte tegenwind, vanaf het hoogste punt in Baticce het grote mes erop om snelheiden nabij de 50km/u te halen. Nic schakelde hier over in Derny mode en trok het hele peloton op sleeptouw naar huis.
Uitgezonderd een afgelopen ketting en hier en daar een verloren regendruppel is de de rit verder vlekkeloos verlopen.
Totale Afstand 132km, 1095hm en 28.4 km/u gemiddeld. ( GPS )
Vandaag stond een variatie van de bekende Val Dieux klassieker op het programma; er zat een stukje parcours uit onze oude Herman Zenden Memorial in en wat nieuw asfalt.
11 A rijders vertrokken in herfstachtig weer voor deze rit. Hub W, had zich echter in het jaargetijde vergist want hij vertrok in de wintertrui. Hij draaide dan ook voordat het spannend begon te worden in oververhitte toestand af. De koprijders lieten zich niet ontmoedigen door de zeer sterke tegenwind bij de start en reden constant boven de 30.
Waar de touretappe van vandaag 6 cols had heeft deze rit 7 klimmen van variabele moeilijkheidsgraad. Bij Berneau werd het al op een lint getrokken en vlak voor de top reed ondergetekende lek. Omdat het een erg drukke weg is reed uit veiligheidsoverwegingen een gedeelte van de groep een stukje door terwijl de rest meehielp bij de reparatie.
De doorrijders hebben echter de verkeerde route gereden, zij hadden bij Mortroux moeten afslaan en daar de klim nemen. In plaats daarvan hebben zij de meer traditionele route gereden, onder bij het klooster van Val Dieux stond echter een gedeelte van deze groep ons op te wachten.
Via Aubel – Slachthuis ging het vervolgens naar Homburg waar de sterke wind in ons voordeel begon te werken. Vanuit Sippeneaken langs het Kasteel van Beusdeal werd het echter weer behoorlijk moeilijk. Waar je denk boven te zijn gekomen moet je nog een behoorlijk stuk over slecht asfalt en met wind tegen doorklimmen. In de Afdaling naar Teuven stond het prikkeldraad langs de weg al klaar, maar niemand had de moed om een Johnny duik te maken. Bert reed hier echter ook lek waardoor er weer even gewacht werd. Na de volgende klim wachtte ons de pauze bij de Smockelear.
Cees en Jack waren door een fout in de routebeschrijving richting Slenaken gereden (de Boswachter stond als pauzeplaats genoteerd maar daar kwam de route niet langs) en Stephan was zonder pauze huiswaarts gereden.
Na de pauze hadden we de wind vol in de rug waardoor we met meer dan 50km/u en 2 vingers in de neus richting top Koning van Spanje reden. Na de klimmen van de Ingberdorpstraat en de Stoeperd begonnen de benen toch behoorlijk zwaar te worden.
Thuis gekomen hadden we 900hm en 99km afgelegd met een snelheid van 28km/u ( GPS )
Voor het vertrek was deze rit al legendarisch, dit alles dankzij een zin in een verhaal van Math V: "Jan wet doa de weg". Bijgekomen van deze bijzondere opmerking vertrokken we heden ochtend met 10 man voor deze rit. Gelukkig was de temperatuur vrij hoog want anders kon het wel herfst zijn, krachtige wind en dreigende wolken. Langs het kanaal kwam de km teller niet al te hoog en toch was het ploeteren tot en met ook als je bij iemand in het wiel zat. De B ploeg had hier naar eigen zeggen met meer dan 37km/u gemmideld tegen de wind gereden! Maar ja, ze waren dan ook maar met zijn drieen en dan hoeft de koprenner maar 2 man op sleeptouw te nemen.
Zoals gewoonlijk werden in de afdaling van de Halembaye wat pogingen gedaan om topsnelheid te bereiken en vervolgens werd in Vise door Math de route angepast, hij wilde perse niet door het centrum van Vise rijden waardoor we nog wat extra kilometers met wind op kop moesten rijden.
Kees wilde voor Dalhem al zijn eigen route rijden maar we hebben op hem gewacht en meegenomen tot Val Dieux waar hij via Aubel naar Slenaken reed, de B ploeg had dit ook gedaan.
Richting Clermont werd een straf tempo gereden en de groep kwam daardoor versplintert boven. In afdaling van Henri Chapelle naar Teuven stond de wind schuin van achteren waardoor nauwelijks langzamer dan 50 werd gereden.
Tijdens de Pauze in Slenaken begon het helaas te regenen, toen het even droog leek werd zo snel mogelijk vertrokken voor de huisreis, en dat terwijl er nog mensen aan het afrekenen waren. In Gulpen, net toen alles weer samen was, begon het weer te regenen en toen werd de groep gedeeld in 3 groepen: Schuilers, Doorrijders en Twijfelaars. Deze laatste groep werd ook weer geplsitst in Doorrijders en Schuilers.
Ondergetekende sloot zich aan bij de doorrijders en die haalden de andere doorrijders in Wijlre al weer in. Al met al kwamen we dus behoorlijk nat thuis na 108km, 800hm met een gemiddelde van 29.2 km/u. (GPS)
14 A rijders gingen van start om 9:30u.
Er was i het begin al wat discussie over de route, een aantal personen dacht dat we langs oud Geulle zouden rijden maar we hebben toch de juiste route via Katsop naar het Lampenpaleis gekozen, daar aangekomen sloot nog een A rijder aan, deze was namelijk iets te laat vertrokken en had de kortste route naar Beek genomen.
De rit verliep, ondanks wat donkere wolken, verder probleemloos. Bij de klim naar Bassenge onstonden er wat kleine verschillen maar boven werd keurig gewacht. Iets verderop onstond echter weer een route discussie, een aantal rijders wilden via de Lourdesgrot rijden maar gelukkig hielden de mensen die de echte route konden het vol en reden we via Sluizen, Berg.
Voor Mopertingen passeerden wij een gedeelte van de B groep die wat daar een band aan het repareren waren. Enkele kilometers verder stond de rest te wachten, zij hadden het terras al gekaapt. Nadat 22 van 25 rijders (B+A) waren gaan zitten besloot de eigenaar om ons dan ook maar te bedienen. We werden nog getrakteerd op een gratis suikerwafel.
Na de Pauze werd en-groupe met 22 man vertrokken en ook de 3 overige leden (zij hadden gepauzeerd bij vmJDB) sloten aan. Vanaf Stalken werd het tempo door de A rijders enigszins opgevoerd waardoor het peloton uit elkaar viel.
Thuis gekomen was het verdikt 88km en 30.7 gemmiddeld. (GPS)
Voor de allereerste keer dit seizoen kon Chrit (in verband met de weersomstandigheden) geen kruisjes aan de presentielijst toevoegen. Deze gedwongen rustdag kan er toe bijdragen dat de accu weer eens goed opgeladen kan worden, althans als moeder de vrouw/vriendin/vriend geen andere 'werkzaamheden' voor ons in petto heeft !!