Categorie: Uncategorized

Na een week met heel veel regen stonden 13 Leden klaar voor de rit “Lixhe – Clermont”. Jan C. had nog de buienradar geraadpleegd en voegde zich bij de groep met de mededeling dat we nat gingen worden. Een heel klein compact buitje zou onherroepelijk boven ons water gaan uitstorten. Gelukkig haalden de weergoden vandaag alles door elkaar. Want behalve dat het tegelijkertijd koud en toch heel erg benauwd was werd het kleine buitje over het gehele gebied verspreid. Bijna de gehele route voelden we her en der een regendruppeltje maar geen enkele keer zette het compleet door.

Op de brug in Visé reden we door wat rotzooi welke op het asfalt lag, dit was niet al te goed voor de banden wan 2 rijders reden op exact dezelfde plek lek. Omdat dit net in een helling in een onoverzichtelijk bocht was reed het grootste gedeelte door tot de eerste de beste gelegenheid om veilig te stoppen.

Na reparatie ging het over half droge en natte wegen in straf tempo richting Clermont, vervolgens nog harde inde afdaling naar Slenaken. John en Peet reden door naar huis en de rest pauzeerde bij de Boswachter. Hier was het net droog genoeg om op het terras te kunnen zitten.

De terugweg naar huis verliep onder aanvoering van Jos H. voorspoedig en nog steeds weigerde de regen om door te zetten zodat we allemaal droog thuis kwamen.

Omdat de buienradar precies om 9:30 regen voorspelde in het Steinse (en daarna in de rest van Limburg) was de opkomst al gering. Het groepje ondanks de voorspelling toch vertrok bij Chrit op de oprit heeft het niet ver geschopt.

Eentje vertok gelijk richting huis, een aantal haalden het tot de Heerstraat, nog een paar durfden nog door te rijden tot het Keerend. Slechts twee leden gingen toch “een rit rijden” maar het regende blijkbaar toch zo hard dat ze zich onderling kwijtraakten. John en Tino reden beiden, ondanks dat ze samen startten, een andere route.

Deze rit stond dit jaar voor het eerst op het programma. Ondanks apocalyptische weersomstandigheden de avond ervoor en ondanks aankondigingen van leden die ofwel om de hoogtemeters dan wel vanwege de weersvoorspellingen niet van plan waren om te rijden stonden er 11 rijders klaar aan de start.
Raymond draaide na de grens achter Eisden samen met een meeliftende dame af en iets verder vond Jo dat de Côte de Sarolay, welke als eerste op het programma stond, niet in zijn dagplanning paste en halverwege diezelfde beklimming dacht Jan hetzelfde.

Als gevolg reden 8 rijders verder richting Chaudfontaine om de rit af te maken. Chaudfontaine staat natuurlijk bekend om zijn bronwater, maar die bron moet vooraf erg leeg zijn geweest want er werd nogal  wat water aangevuld vandaag. Net toen we de zouden gaan afdalen richting de serieuze cols werd de lucht zo donker dat we maar besloten er een eind aan te breien en richting Blegny te rijden om vervolgens toch nog droog thuis te kunnen komen.  De Côte de Foret, geplande hoogtepunt van deze rit moesten we uitstellen tot een latere datum.

Na een routeplanningsfout en een lange opgebroken weg werden in Blegny werden de plannen nogmaals bijgesteld, Pluvius was wakker geworden en het begon te druppelen. Bij het zien van een terras met overkapping besloten we ad-hoc een pauze in te lassen. Eenmaal plaatsgenomen op het terras begon de regen als maar harder naar beneden te komen, waarbij de overkapping niet meer waterdicht bleek te zijn. Een gedeelte van de groep ging daarom binnen zitten. Smartphone technologie liet toe om de buienradar te raadplegen maar die liet rode vlekken zien op de locatie waar we zaten en liet verder gedurende de hele dag alleen maar regen zien. Na een klein uurtje werd het wel wat minder waardoor we, enkelingen gewapend met een regenjas, doorreden naar huis.  In een rechte streep naar huis vanuit Blegny betekende dat we de Kasseiberg in Dahlem voor de eerste keer eens afdaalden, ook niet het makkelijkste in stromende regen. De laatste 55 km werden derhalve in stromende regen gereden, gelukkig viel de temperatuur nog mee maar voor iedereen stond er thuis niets anders te doen dan serieuze poets- en wasbeurten.

Voor een een volgende keer zal de route iets worden aangepast waardoor de Sarolay wordt overgeslagen en de doodlopende weg voor Blegny word vermeden.

Ondanks de afzeggingen was de Vogezen trip 2014 voor alle deelnemers een succes. Onder uitstekende weersomstandigheden werden door de meeste leden 2 stevige ritten over een aantal bekende Vogezen cols afgelegd. Een deelnemer had nog genoeg energie over om nog een derde dag te rijden.

Het een en ander is weer fotografisch vastgelegd, de fotorapportage kunnen jullie vinden door op een van onderstaande fotos te klikken:

Met 13 man vertrokken we richting Banneux. Peet de Houtworm had zich gemeld als haas voor de eerste 30 km, bij het horen dat route vandaag over de Cote de Cornesse zou gaan was hem de angst in de benen geslagen. Hij besloot derhalve wel op het vlakke, met de wind in de rug, kop te trekken en vervolgens achter Eisden de bordjes Mergeland Route te gaan volgen om later de tourrijders van Limburgs Mooiste te gaan pesten op de bekende colletjes van deze route.

De rest reed via de Richelle richting Banneux, helaas was het erg druk op de wegen richting Olne. De heenroute kan volgende jaren beter via een ander traject worden gekozen. In de afdaling naar Nessonvaux kreeg Gerrit pech waardoor we onder moesten wachten alvorens we de Cote de Trassenter Nord-West konden gaan beklimmen. Zoals gewoonlijk deed iedereen dit op zijn eigen tempo.

De bakker in Tancremont had zijn vlaaien weer klaar staan, waardoor de meegenomen energie repen eigenlijk overbodig zijn. De vlaai stukken mogen dan wel groot zijn, de prijs is ook navenant met 3.90 is die niet meer echt goedkoop te noemen. Maar dat is nog niets vergeleken met het water, ondergetekende zegt niet snel “laat maar zitten” maar als ze me 8.50 Euro voor een flesje water willen tellen dan gaat me dat toch te ver.

In de afdaling naar Pepinster zaten behoorlijk wat gaten in het wegdek waardoor Ramon lek reed en hij had zelfs aan 2 Co2 patronen niet genoeg om de band op te pompen.

Hierna begon de rit pas echt; om wat variatie aan te brengen in de jaarlijkse route werd de Côte de Cornesse in het parcours op genomen. Maar deze klim bleek toch wel wat steiler dan de gemidelde klimmetjes op onze routes, er moesten zelfs wat voetjes aan de grond. Daarna was het nog niet afgelopen want na een lekke band van Ralph in Baticce ging het parcours richting Val Dieu en er zat nog een heel klein kort steil klimmetje in het parcours wat extra moeilijk werd doordat iedereen op het steilste stuk moest afstappen vanwege een tegemoetkomende traktor. Terug op de fiets komen was niet voor iedereen even makkelijk.

Daarna ging het ondanks de tegenwind redelijk terug naar Stein waar we stopten met een gemiddelde van 28.5 km/u en met een verrassend laag (Gezien de klimmen) aantal hoogtemeters.

Van 31 mei helaas geen verslag maar van deze Route Du Gares.

De naam van de rit en het geringe aantal klimmetjes met naam suggereren dat dit een vlake rit is maar dat is niet waar. Er is eigenlijk heel weinig weg welke waterpas ligt in dit rondje.

Met 13 man werd er vertrokken bij Chrit en er stonden tropische temperaturen op het programma. Ondergetekende reed zijn Tube lek in Beek en besloot daarom om te draaien en van fiets te wisselen en na een afkorting in Simpelveld weer aan te sluiten. Van de rit tot aan Simpelveld heb ik daarom weinig mee gekregen. Gerrit is nog aangevallen door een wesp en moest hiervoor anti allergie pillen innemen. Door de pillen had hij later in de rit wat moeite met ademen.

Blijkbaar hadden sommige leden meer moeite met de hitte dan anderen, vlak voor Gemmenich hield in ieder geval Piet Berix het voor gezien en hij besloot een simpeler traject te keurzen. De voor velen onbekende wegen rond Moresnet, Montzen en Plombières werden echter wel geprezen om hun vergezichten en asfalt.

Gepauzeerd werd er bij de ijssalon in Sippenaken waar de eigenaresse zich moeite deed om ons in het Nederlands aan te spreken. Op de terugweg besloten Gerrit en Jan de Kachelberg in Walem over te slaan, ze hadden echter rustig mee kunnen gaan want een optocht van toeristen autos zorgden ervoor dat, met name het begin van, deze klim met een rustig tempo werd beklommen.

Zoals vaker dit Jaar vond John de rit niet lang genoeg en plakte hij er nog een rondje Slingerberg aan vast, van de rest hadden de meesten ongeveer 100 km afgelegd met net iets minder dan 28km/u gemiddeld.

http://www.strava.com/activities/150473355

Omdat er regen was voorspelt stonden er maar 12 man aan de start voor Visé Aubel. Ondergetekende voegde zich daar nog net na de start bij en zodoende reden 13 man deze rit. Bij de heentocht langs het kanaal stond er een flinke tegenwind maar voor de rest was het prima fietsweer.

De Houtworm wilde op “La Richèlle” een aanval doen op de snelste tijd en kwam daar kort bij in de buurt. Het gevolg hiervan was echter dat er erg veel verschil was tussen de eersten en de laatsten wat zich manifesteerde doordat een aantal mensen pas veel verden dan de top van de Richèlle stonden te wachtten. Bij deze wil ik jullie toch nog maar weer eens aan de Ledenvergadering herrinneren waar we afgesproken hebben om op de top van een klim te wachten en niet ver na de top. Mensen kunnen ook achterblijven door een lekke band, ongeval of erger.

De tocht door het mooie Land van Hervé werd voor het eerst sinds jaren weer eens op de correcte manier gereden. Hierdoor worden er toch nog 2 extra klimmetjes aan de route toegevoegd.

Vlak voor Aubel sloot nog een ander lid aan die stiekum met een andere groep was aan het trainen. In Aubel op het terras konden we genieten van het zonnetje.

De terugweg ging dankzij de stevige rugwind in een recordtempo. In verband met de veiligheid is afdaling over de Kuilenbergweg in tussen Berg en Amby uit de route geschrapt waardoor toch niet 100% de originele Visé, Aubel route kon worden gereden.

Het rondje Deutschland werd weer eens gereden, voor de zoveelste keer dite jaar weer met een behoorlijke groep.

Waar dit ritje vooral over mooiere Duitse “B” wegen gaat moet er ook af en toe een hoofdweg worden genomen. De ADAC had besloten ons deze dag een vijftal “stop en” go penalties op een van deze hoofdwegen te geven.

Qua pauze plaatsen wordt het bij deze rit ook steeds minder, waar wij een aantal jaar geleden moesten uitwijken van het typisch Duitse terras in Karken naar een Russisch gerund terras in Waldfeucht was dit jaar ook dit Svarovski café gesloten en konden wij alleen nog bij vrouw Holle terecht. Omdat het terras daar uit maar 2 stoelen bestond gingen de meeste mensen maar binnen zitten. Vrouw Holle was erg vriendelijk en had voor ons de koffie, die de vorige gasten hadden laten staan, opgewarmd.

John en de Houtworm hadden (afzonderlijk) de pauze overgeslagen en de laatste was wonder boven wonder ook nog in de richting van Stein gaan rijden.

37 leden stonden vanmorg

en vroeg op, een aantal deed de fietskleren aan. Met zijn allen keken ze naar buiten en naar de buienradar. Een enkeling had nog een sprankje hoop maar voorspellingen van meer dan 10mm regen per uur deden al snel de mensen met de fietskleren er toe bewegen weer hun normale kleren aan te doen. Een eenling zette zelfs zijn bord spaghetti terug in de ijskast.

ondanks onderstaand radarbeeld werd er toch gefietst door de Die-Hards Rob en John, het is nog niet bekend hoeveel liter water er na afloop uitgewrongen is.

Hopelijk volgende week weer beter weer!