Beste wandelaars
Uit navraag bleek dat er behoefte bestond aan een aktiviteit anders dan fietsen.
De keuze voor de eerste aktiviteit is gevallen op een wandeling voor het hele gezin.Theo Cox kon zoals gewoonlijk zijn mond niet houden en was meteen de klos om deze organisatie in de steigers te zetten.Nu moet ik toegeven dat vanaf het begin iedereen laaiend enthousiast was en dan is het makkelijk organiseren.Theo Cox heeft zijn keuze laten vallen op een mooie wandeling van 12,5 km rondom de mergelgroeve het rooth,vertrekkende vanuit Bemelen.
De aanmelding verliep als een speer , er waren zelfs mensen bij die belangrijke zaken naar een andere datum verschoven,om maar te kunnen meegaan,dit was zeer positief.
We hadden afgesproken samen te komen op vrijdag 08-02-2008 om 14.00.uur bij de waterput in Bemelen en na de wandeling lekker te gaan eten voor een redelijke prijs bij Cafe De Baskuul ,schuin tegenover de waterput in Bemelen.
Er waren 22 aanmeldingen en de opkomst was 100 %, perfect dus.
We vertrokken onder perfecte weersomstandigheden onder een azur blauwe hemel en een fanatiek schijnende zon met veel moraal aan de wandeling.Na 500 meter passeerden we het Europahuis,voorheen het klooster van de Paters Afrikaanse missien.
Op dit brede modderige pad kon je meteen de ervaren Mountainbikers eruit halen, die liepen gewoon rechtdoor,modder of geen modder.
Er waren meteen al een aantal kleine demarrages,maar die werden meteen in de kiem gesmoord.
We passeerden nog de prachtige beusdalhoeve rechts van ons,en iedereen was gezellig met elkaar aan het kletsen,want de goede sfeer zat er al vanaf het begin goed in.
We begaven ons dan in de richting van de Bundersberg,waar het echte klimwerk begon.Halverwege zette Math Vorstermans een splijtende demarrage in die niemand kon beantwoorden en verdiende daarmee al meteen de bergprijs.Op het einde van dit pad was er een steile trappen afdaling,waar
Theo Cox een aantal malen waarschuwde dat het gevaarlijk was.Wie viel er als enigste ? juist ,Theo Cox.Eerst had Theo nog schichtig om zich heen gekeken of niemand het gezien had,maar ja iedereen had dit natuurlijk gezien,dit was lachen geblazen. Na deze steile trap kwamen we op de verbindingsweg tussen ’t Rooth en Cadier en Keer en vervolgden onze weg. Op deze gevaarlijke afdaling is de dochter van Jan Vrancken al een keer hard in aanraking gekomen met de weg met haar racefiets,maar dit is gelukkig goed afgelopen.
We liepen langs de Koeberg met aan onze linkerzijde een oude waterput die vroeger gebruikt werd door de landbouwers om hun vee te drenken.We gingen links op en kwamen aan de vroegere kalkoven" Aan de Koeberg "
In de steile mergelwanden broeden vaker torenvalken en in de ondiepe poelen leven zeldzame geelbuikvuur-padden en salamanders.
Op een bepaald moment heeft Theo de beslissing genomen om niet de orginele modderige en steile route te nemen maar de route te vervolgen over de grote weg en liepen we via klein Welsden in de
richting van de " Van Tienhoven molen " met rechts van ons een oude markante Lindeboom van meer dan 300 jaren oud.Je kunt zien dat we een aantal behoorlijk ervaren wandelaars erbij hadden die liepen als een kivit.Na Op onze pleisterplaats bij cafe "op het Gasthuis"was het een gezellige boel met veel leuke verhalen en een hoop kabaal.We waren gaan zitten aan een soort van Italiaanse familie tafel en het zag het er ook uit als een echt Italiaans familiefeest. Van hieruit zijn we vertrokken voor de laatste etappe over het Gasthuis naar de mergelhoeve ’t Rooth.Toen we van de grote weg afkwamen zagen we in de verte een markante Lei Linde staan hierachter heeft vroeger het huis gestaan van wijlen Sjang Heuts de laatse en fanatiekste tegenstander tegen uitbreiding van de mergelgroeve.
Deze boom is nog altijd het symbool van de strijd tegen de afgraving.
Via een soort van een Cote de la redoute afdaling komen wij terecht op de St Antoniusbank waar we nog een aantal monumentale boerderijen passeerden en het Europahuis,waarna we bij de waterput aankomen.Het eindpunt van de wandeling,na ongeveer 2.40 uur wandelen.
Iedereen was voldaan en een klein beetje moe,maar niemand had echte problemen gehad met de afstand.Hierna zijn we naar onze eindbestemming gegaan het vermaarde " Cafe De Baskuul ".
Ze hadden het goed voorbereid met de tafels tegen elkaar te zetten zodat we allemaal naast elkaar konden zitten.Er werd wat drank besteld,waarna de sfeer al meteen super gezellig was.
Het duurde wel wat lang voordat we het eerste eten kregen,maar toen het eerste eten eenmaal verscheen,was iedereen al aan het eten voordat men in de gaten had wat het nu eigenlijk was.Het zat wel in een kommetje. Chrit Coumans kwam naar mij toe en zei gvd Theij dit was de lekkerste soep die ik ooit gegeten heb,ik zei Chrit dit was geen soep maar een bakje met water waar je je vingers een beetje in kunt wassen als ze vettig zijn geworden,de soep komt dadelijk. Verrek
Theij ja ???? De tweede ronde was iets groens,voordat iemand het in de gaten had was dit ook alweer opgegeten het moet een soort salade geweest zijn !!
Hierna was iedereen alweer hongerig aan het rond kijken of er nog iets kwam.Op het menu had schijnbaar gestaan dat we varkensstoof met pruimen kregen als hoofdgerecht.Toen het gerecht er aankwam heeft bijna iedereen fanatiek liggen te zoeken naar de pruimen,alleen Nico Savelkoul vond er een,en die heeft een dag later een behoorlijke diaree veroorzaakt.
Hub en Margriet Savelkoul hadden zich een klein flesje wijn besteld. Hub vond hem zo lekker dat hij meteen nog een tweede flesje bestelde en zichzelf ook meteen weer inschonk en aan Margriet vroeg of zij ook nog iets wilde.Nee zei Margriet,waarop Hub met een zucht zei gelukkig.Toen hij zich nog een keer tijdens een fanatiek gesprek wilde inschenken zei hij heel ongelukkig " Verrek is dit ook alweer leeg ? ,waarop Margriet zei,Hub het schenkt iets makkelijker als je ook de
dop van de fles draait ,verrek zei Hub dat had ik nog niet eens gezien.
Ondertussen hadden we kunnen vaststellen dat iedereen een gezonde honger had,zelfs Leonie Coumans had zich voorgenomen alles op te eten ondanks het bedelen van Chrit tegenover haar om nog wat over te laten voor hem.
Op het laatste kon zij de zielige blikken van Chrit niet meer weerstaan en gaf hem haar laatste kroketje wat hij met alle plezier nuttigde.
Ondertussen kregen wij in de hoek met Piet en Leny Coumans eindelijk het grote geheim te horen waarom Piet altijd zo relaxed is.
Hij heeft zich namenlijk een super relaxstoel aangeschaft waarin hij zich s’avonds tevreden uitstrekt.Niemand anders mag hier aankomen.
Deze relaxstoel vertelde hij,heeft ook een ril en trilfunctie en Piet vertelde ons dat deze stoel alles kon wat je je maar kunt indenken.Hij vertelde dat hij door die stoel zelfs tot een spontaan hoogtepunt gebracht werd. Zo zie je maar.
De kroketjes vlogen ondertusen in onze hoek regelmatig naar het bord van Nico Savelkoul ,die ze met veel plezier verorberde,want hij heeft altijd een behoorlijke honger.Hij vond het wel lekker maar het was toch wel een
beetje weinig vond hij.
Toen we dan eindelijk het toetje kregen bleek dit een prachtig uitziende Dame Blanche te zijn.
Vanaf het begin kon je aan de schitterende oogjes van Hub Savelkoul zien dat hij dit super lekker vond en hij was dan ook meteen al slinks naar links aan het kijken of zijn vrouw Margriet dit wel opkreeg.Margriet kon deze vertederende blikken van haar Hub niet weerstaan en het duurde dan ook niet lang of Hub was gelukzalig bezig met het nuttigen van Dame Blanch nummer twee.
Zo zei hij,nu nog een toetje en dan is het goed geweest.
We borrelden nog wat na en namen nog een lekker kopje koffie.
We hebben het allemaal super gezellig gevonden en het eten was ook lekker alleen was het "wat weinig" Grapje……Na afscheid genomen te hebben is iedereen tevreden naar huis gegaan.
In mijn evaluatie gesprek met de eigenaar heb ik het voorstel gedaan om
voor de volgende keer wat extra porties aardappel kroketten of frieten
en wat vlees te serveren en dit was oke.
Ik wil iedereen hartelijk bedanken voor deze gezellige dag en tot de
volgende keer.
Met vriendelijke groet
Theo Cox
Theo namens iedereen bedankt.Het was geweldig.