Bewolkte hemel en een temperatuur van 14 graden, ziehier het scenario waarop 6 B coureurs voor het rondje Vaalsterturm van start gingen. Al gelijk bij aanvang namen Jack en Jos het kopwerk in handen, om het gedurende de gehele rit niet meer af te staan. Wat zijn we toch een bofkonten met zulke knechten in ons midden. Nu is het wel zo dat de kopmannen altijd uit de wind gezet moeten worden ! Na de beklimming bij de vroedvrouwenschool heeft Jos even een ererondje gereden om te vieren dat hij hier 62 jaar geleden is geboren. Dus beste lezer, Jos is geen "Steinderbok" maar een "Winkbuul". Het is maar dat U het weet ! Gedurende de gehele rit bleef het bewolkt en ook de wind blies een stevige partij mee. Terwijl zich links en rechts van ons donkere wolken samenpakten is het de gehele rit droog gebleven en bij aankomst in Stein liet zelfs de zon zich even van haar goede kant zien. We hebben tot Vaals exact het routeschema aangehouden, om na de pauze via de grote weg richting Wittem te koersen. Via Valkenburg, langs camping "De Bron" en Catsop naar huis gereden. Om Chrit goed thuis af te zetten hebben we er voor gekozen om via de " Drie Koelen " te rijden. Bij aankomst hadden we 83 Km.op de teller. Het gemiddelde is voor ons een weet en voor de lezer een vraag !
14 mei Rundum Vaalserturm
Ondanks de sombere weersvoorspellingen van de voorafgaande dagen was het toch droog maar fris weer. De korte mouwtjes waren dan ook unaniem thuis gelaten.
Met 14 leden (13 man en 1 vrouw) werd vertrokken voor onze 3-landen klassieker "Rundum Vaalserturm". Omdat Hub W., een van onze leden die meestal op kop vertrekt, er niet was, moest Math V. genoegen nemen met een andere partner om het kopwerk te delen. De eerste 25 km deden zij dat uitstekend. Bij de Vroedvrouwenschool werd de 1e beklimming genomen.
Hierna werd Duitsland aangedaan, waarna via de Neukelerweg het Drielandenpunt werd bereikt. Dit gebeurde voor het eerst sinds jaren zonder verkeerd te rijden! Er werd nog gewaarschuwd voor het slechte wegdek in de afdaling naar Gemmenich. Maar wat bleek: er lag een geheel nieuw wegdek, dat leek op een biljartlaken. Hierdoor is gelukkig weer een stuk gevaarlijk parcours
uit onze routes verdwenen. Tot aan de pauze in Mechelen leek het wel of op ieder heuveltje bergpunten te verdienen waren. Er werd slag om slinger gedemarreerd. Omdat het steeds andere coureurs waren die als eerste boven kwamen, is het niet duidelijk wie nu de bolletjestrui mag dragen. In Mechelen werd bij zeer frisse temperatuur toch buiten gepauzeerd. Dit was o.a. nodig omdat Jan V. zijn gebruikelijke sigaar opstak. De grootste verassing kwam bij het afrekenen, toen bleek dat er stadse prijzen ( 2,40 voor ice-tea) werden gehanteerd. Als dit prijzenfestival zo door gaat, en de regering haar plannen doorzet, moeten de Vutters, ABP-ers en AOW-ers een bijbaantje gaan zoeken. Misschien is voor volgende keer een andere locatie ook een oplossing! Na de pauze werd onder leiding van Brigit en Andre, met tegenwind, in gestrekte draf huiswaarts gereden. De Stoeperd was nog het enige vermeldenswaardige opstakel. Onze senior Cees leverde een uitstekende prestatie. Ondanks een (vakantie)pauze van 4 weken, kon hij met gebruinde beentjes het tempo goed volgen. Chapeau Cees! Er werden geen foto's gemaakt, maar we zullen een van onze huisfotografen, Bert, de volgende keer vragen om enkele kiekjes te maken.
De rit afstand bedroeg 92 km met een gemiddelde van 28,1 km en ongeveer 900 hoogtemeters.
Tot zaterdag voor de mooie, vlakke tocht over Zolder. Het beloofd wederom schitterend weer te worden!