Zaterdag 14 april 2012: Rondje Piringen dan wel Haspengouwse Pijl.
Voor ’t eerst dit seizoen weer eens vroeg uit de veren voor onze zaterdagse fietstocht. Voor mijn gevoel midden in de nacht maar dat is een kwestie van wennen.
Om 9.30 uur 7 “coureurs” bij Crit op de stoep voor een ouderwets rondje Piringen. Temperatuur niet zo geweldig maar je kunt niet alles hebben.
Opvallend het straffe vertrek dat al vrij snel resulteerde in kop over kop rijden door enkele deelnemers. Viel niet zo goed in de smaak bij iedereen.
In Lanaken werd de B-groep ( ik dacht ’n zestal ) ingelopen doch hier had men met pech te kampen gehad. Wij hadden echter geen tijd en snelden voort….
Op het nieuwe pleintje in Mal hebben we toch de stoute schoenen aangetrokken om onze pauze op het terras door te brengen.
Tijdens deze pauze heb ik het straffe tempo en het kop over kop rijden ter sprake gebracht. Ik ben nog niet zo lang lid maar men heeft mij steeds het samen uit samen thuis voor ogen gehouden. Deze vorm van toertocht rijden maakt sommige mensen een beetje kopschuw waardoor ze dreigen af te haken. Dat is geen goeie ontwikkeling.
Een praatje maken en de omgeving bekijken hoort er ook bij. Net zo goed als ’n keer goed doorrammen. Maar alles in het belang van de hele groep.
Uit de ( ook latere ) reacties en het vervolg van de rit terug naar huis, blijkt dat we toch wel op dezelfde lijn zitten.
Ondanks een lekke band op de terugweg, die door betrokkene zelf werd aangepakt, hebben we de 100 Km ruimschoots binnen de tijd afgelegd.
Ik verheug me in ieder geval al weer op de volgende rit.
Proficiat aan de schrijver van het ritverslag voor zijn 65e verjaardag vandaag.
Mijn constatering als 20 jaar lid is dat het Rondje Pieringen (net zoals de andere vlakke rondjes zoals Bokrijk, Stramproy en Zolder) altijd met een relatief hoge snelheid worden gereden en er dan ook vaak grote gedeelten van het parcours kop over kop worden gereden.
Afgelopen zaterdag deden dan ook 5 van de 7 leden mee met het kop over kop rijden, maar er werd onmiddellijk gewacht als er bij de heuveltjes een (klein) gaatje viel. Uiteraard is het ieders goed recht om niet mee te rijden en soms wordt iemand zelfs “geadviseeerd” om in de wielen te blijven. Op de clubritten van zaterdag komen de (jonge) leden die nog werken en vaak in de week niet kunnen fietsen. Ik heb het idee dat die zich SOMS ook wel eens willen uitleven c.q. zich wilen “bewijzen” en niet altijd als makke lammeren in koppels van 2 de hele rit willen fietsen. Ook is bekend en uiteraard ieders goed recht dat leden in de week meerijden bij de groep “Klinkers” en op zondag bij de “Dikke Stein”. Ik hoor dan altijd lovende verhalen over zeer hoge gemiddelde snelheden, maar ook dat er op niemand wordt gewacht en allen maar wordt “doorgejast”. Blijkbaar doet de rijstijl dan niet ter zake.
Ook had ik zaterdag niet het idee dat er collectief instemmend werd gereageerd op het m.i. op het verkeerde moment geuite commentaar, maar dat er na de pauze werd gefietst onder het mom van “bekijk het maar”.