Rondje Piringen ofwel “Modderhappen in het Haspengouwse”
Met 2 man waren ze slechts, de zogenaamde “B ploeg” maar waar deze 2 man 15 minuten eerder waren vertrokken dan de 13 “A” mannen zaten ze toch al 30 minuten te wachten bij de pauze plaats voordat de rest arriveerde. Het vermoeden bestaat dan ook dat dit eigenlijk gewoon 2 gecamoufleerde A leden waren.
Het wegdek lag er vanwege de lange winter en regen van afgelopen week niet al te best voor. Dit leidde dan ook tot een eerste lekke band voor Tino na Lanaken. Kijken naar de reparatie kunsten stel ik als voorzitter voor om een verplichte bandplak-test in het vervolg als toelatingseis voor nieuwe leden in te voeren.
Tussen Hoesselt en Piringen was het echt weer hommeles, de weg was gedurende korte tijd open gebroken in de daarop volgende kilometers was er meer modder dan asfalt te zien.
Gelukkig was het in Mal bij de pauzeplaats goed toeven en werd er lekker koffie voor ouderwetse prijzen geserveerd.
Na de Pauze stond de wind in de rug wat automatisch tot een hoger tempo leidde. Maar de 2 B rijders (die zich inmiddels bij de A-tjes hadden aangesloten wilden deze nog een poepje laten ruiken en deden dit door hard voorop te gaan rijden. Het tempo deed elke twijfel over de eerder genoemde camouflage verdwijnen. Op de brug langs de autoweg splitste zich de groep weer in tweeën en na 97 km waren we weer terug in Stein.
Kan ik die foto’s uitprinten op A3 formaat?