12 April: Rondje Ulvend

Ondanks de dichte mist stond er toch weer een grote groep van 19 rijders klaar voor de start. Ralph en Valverde waren zich al aan het voorbereiden op volgende week want ze stonden al meer dan een half uur voor de start klaar. Onder de 19 rijders deze week de geblesseerde Math, die ondanks zijn blessure toch wilde fietsen. Daarnaast konden wij ook als Gastrijder Dirk van DTC de Mol uit Dordrecht verwelkomen die onze club op het internet had gevonden en graag een rondje met ons mee wilde rijden om zodanig ook eens op de, voor de noorderlingen, wat minder bekende Limburgse wegen te kunnen rijden.

Zoals gewoonlijk werden wij door Chrit uitgezwaaid en konden wij aan het aangepaste Rondje Ulvend beginnen. De mist verdween gelukkig langzaam en na een lange vlakke en rustige aanloop door de Maasvallei doemde in de Voerstreek de eerste heuveltjes op. Bij ondergetekende liep de ketting af en ik keek derhalve ver van achteren hoe de anderen naar boven klommen. Valverde gebruikte weer al zijn energie om snel te klimmen heeft en had daarom geen energie meer over voor oriëntatie vermogen, in de euforie van het als eerste boven te komen kwam het ook niet bij hem op om bij het kruispunt even te wachten zodat hij wist waar hij naar toe moest. Hij reed boven in Ulvend rechtdoor in plaats van rechtsaf en moest door Rob teruggehaald worden. In de verwarring dacht de rest dat ze een andere route reden en als gevolg moesten beide een koppeltijdrit rijden om weer terug bij de groep te komen.

foto 2-2 foto 1-2foto 3-3

De pauze kon in Mechelen genoten worden op het terras en in de volle zon. De grootte van de groep leidde wel tot enige filevorming bij het afrekenen.

Math en Piet reden  na de Pauze de kortste weg naar huis en de rest ging via Eys op weg naar Simpelveld om van daaruit voor de eerste keer (tijdens een clubrit) de Schanternel te beklimmen.

In klimmen wezen wij Dirk de weg terug naar Valkenburg om vervolgens via de bekende routes naar Stein terug te rijden. Door het nieuwe parcours kwam de totale lengte van de rit boven de 100km.

Volgende week starten we om 9:30u !!!

5 April; De Haspengouwse Pijl

Na het heuvelgeweld van vorige week was het nu tijd  voor een vlakker parcours: De Haspengouwse Pijl ofwel het Rondje Piringen. Ondanks dat er regen was voorspelt stond we weer een grote groep aan de start waaronder notoire A-rijders alsook een aantal rijders met nog maar heel weinig kilometers in de benen. De meesten reden in het nieuwe TC Stein tenu maar er een aantal rijders vonden dat de oude truitjes nog niet genoeg verwassen waren.

De rit was perfect op de kalender gepland want het alle Haspengouwse Fruitgaarden stonden in volle bloei. Het begin tempo was aangenaam maar desondanks vond Kees na 35km dat het tijd werd om te draaien op op eigen snelheid terug naar huis te rijden.

aa707c80bcaa11e39815122994caf5b5_8d88dc992bcaa11e3a7780e4a7a0a1381_8

Ook Valverde draaide iets later om, hij mompelde dat hij naar een Volleybal wedstrijd moest maar insiders wisten mij te vertellen dat hij eigenlijk het moordende tempo niet aankon, we zullen het nooit weten.

Dankzij het geweldige weer afgelopen winter lagen de wegen er bijzonder schoon bij, dit is wel eens anders geweest op deze rit.

0298e0e0bcac11e38590123f92d2aa5f_834a83816bcab11e3994a127f2820e406_8

Na de pauze in Mal werd licht van de route afgeweken door de grote weg door Bassenge te nemen, hierna werd het tempo, mede door de lichte rugwind, opgevoerd.  In Kotem bleek de groep dan ook uitgedund het is niet duidelijk of de verdwenen renners rustig hebben uitgetrapt of dat ze nog bij Jetje op het terras een 2e pauze zijn gaan genieten.

IMG_07632536a86cbcac11e3be1e0002c9d6c59a_8

Na nèt geen 100km waren we weer terug in Stein.

29 Maart: Heuvelland Classic

16 rijders waaronder een reguliere gastrijder stonden aan de start voor deze nieuwe rit, een hoge opkomst voor deze tijd van het jaar met name omdat er nogal wat klimwerk op het programma stond, de uitzonderlijke weersomstandigheden hadden hier blijkbaar ook debet aan. Tussen Geverik en Ulestraten voegde zich Raymond nog bij de groep. Met een prettig tempo werd begonnen aan de rit, in ieder geval was het tempo dusdanig dat we zonder problemen met onze mederijders konden praten tijdens de rit.

Ondanks dat er een behoorlijk aantal Limburgse klimmetjes op het programma stonden zijn met name de heuveltjes die geen naam hebben slopend op dit parcours. Er werden daarnaast ook nog een aantal wegen bereden waar veel rijders nog nooit geweest waren. We waren ook niet de enige op het parcours want er was een tourtocht gaande waarvan de rijrichting gelukkig dezelfde was als die van onze rit.

Op de bekende hellingen barste een titanenstrijd los en uiteindelijk werd duidelijk dat voor het klimwerk een laag gewicht toch essentieel is. Diegene met nog wat wintervat moesten toch meestal het loodje leggen ten opzichte van de reeds afgetrainden.

10012582_1420959408156740_1928782420_n 8dbbfdecb73411e39a630ed4b936de13_8

 

Bij het fietscafe in Holset werd gepauzeerd onder een stralende zon en hier werd de groep uitgebreid met jan Vranken die de rit in vereenvoudigde versie als B-groep was aan het rijden. De 2e helft van de rit reed Jan met ons mee ogenschijnlijk zonder problemen.

foto 5

Klaar voor de 2e Helft
Klaar voor de 2e Helft

 

Thuisgekomen hadden wij iets meer hoogtemeters achter de rug dan gepland, 1000 na 93km. Alleen John vond dit zoals gewoonlijk niet genoeg.

22 Maart: Primavera Valle Dios

Vorige week liet de buienradar zien dat er na 10 uur geen buien meer zouden zijn en dus stonden er 2 rijders aan de start. Deze week liet de buienradar zien dat er na 10 uur wel buien zouden zijn en dat het veel kouder zou zijn en dus stonden er 10 rijders waaronder een gast rijder aan de start. Ook Marcel voelde zich na lange afwezigheid weer fit genoeg om aan de start te staan.

De buienradar had gelijk en dus werd het de rit van de 10 kleine negertjes. Bij de start was het nog droog maar onder dreigende bewolking en met straffe windkracht 5 tegen werd er richting Itteren langs de maas gestart. Ondanks de tegenwind werd er met 28km/u tegen de wind in gestreden alsof men zo snel mogelijk het keerpunt wilde halen. Na Maastricht begonnen er wat losse druppeltjes te vallen, voor Gied en Peet het teken om af te draaien. Jos en Eric draaide bij de eerste echte buien in Withuis om, dit mocht echter niet baten want beide groepjes werden nat.

De rest liet zich echter in eerste instantie niet ontmoedigen, behalve de tegenwind werd de route ook volledig in wind geslagen, de geplande klim naar Mauhin werd overgeslagen en de afslag bij Val Dieu naar Aubel werd ook gemist waardoor dit een rondje Clermont ipv Val Dieu werd. Jo besloot iets meer de originele route de volgen en draaide ook af.

2 lekke banden zorgden blijkbaar ervoor dat de het klimmetje van Remersdael naar Roodbos ook werd overgeslagen. En als laatste negertje belsoot Marcel na Reanimatie in Valkenburg ook maar op eigen tempo naar huis te rijden. Waardoor er toch 4 negertjes gezamenlijk thuiskwamen.

Merkwaardig genoeg leidde de rugwind op de terugweg niet tot verhoging van de gemiddelde snelheid maar verlaging.

15 Maart: Cave Lourdes Alternative

Het was volgens de buienradar weer eens duidelijk dat het na 10.00u zeker niet meer zou gaan regenen. Echter de vrees voor gladde wegen of het vuil worden van het “stalen” ros is blijkbaar bij veel leden dusdanig groot dat er maar twee rijders bij Chrit op de oprit stonden voor de route Cave Lourdes Alternatief.

Vol goede moed werd er vertrokken, waarbij we het idee hadden wind tegen te hebben. Dit bleek echter een foute perceptie want op de terugweg bleken we pas echt de wind tegen te hebben. De wegen droogden langzaam op en op een beetje modder voor Spouwen na, bleek de rit goed te doen. Het beetje modder veranderde de rijders wel in MTB-ers, dus toch even de tuinslang erop. Zonnetje liet zich zelfs nadien een beetje zien. De tegenwind begon zijn tol echter te eisen en op de terugweg werd er dan toch maar gestopt met keuvelen en werd er kop over kop gereden.

Route niet helemaal volgens de gedownloade GPX gevolgd  en na 77 km werd er separaat een einde aan de rit gebreid. Sommige leden kunnen om psychologische redenen niet onder de 80 km naar huis rijden.

Leuke rit met te weinig man.

http://app.strava.com/activities/120768784

El Classico Tres Esclusas

Een ongekende mooie dag voor de tijd van het jaar. Er stonden 10 coureurs aan de start en één newby had om een onbekende reden zijn zoon gestuurd ipv dat hij zelf aan de start (durfde) te staan. Alhoewel er verbluffend veel gelijkenis is tussen vader en zoon was het ons toch niet onopgemerkt gebleven. Zeker nadat we de zoon veelvuldig op kop van het peloton zagen zitten.  Ralph had later die dag andere verplichtingen maar pikte toch zijn Award puntje mee door ongeveer de helft van de ritafstand te volbrengen. Raymond kon na een lange achtervolging in de buurt van Nattenhoven aan de staart van de groep aansluiten. Deze vroege inspanning zou hij later die dag nog bekopen. Van een rustig vlak ritje van ca. 80 km is echter in het geheel niets van terecht gekomen. Schijnbaar stond iedereen bol van de testosteron en vanwege het ontbreken van de traditionele winterstop werd er vanaf de eerste kilometers volle bak gereden.

Op de heenweg en op de dijken werd er in waaiers gereden en wie buiten de waaier zat moest zwaar in de reserves tasten. Daarbij is het parcours bij Maasbracht, Thorn en Heel extreem bochtig evenals de passages voorbij de sluizen. Daar komt nog bij dat de tempobeul van de club ook nog eens het stuurvaardigst in de bochten is waardoor de mannen achter in de groep telkens gaten moeten dichten. Na de pauze splitste de groep zich op. Jan C. wilde eerst er nog een lus over As aanplakken maar heeft daar later vanaf gezien. Raymond koos voor de oversteek met het veerpont in Berg. Waarschijnlijk vreesde hij het winderig laatste stuk op de dijk richtig autoweg brug. Verbluffend was het gemak waar de ex B rijder Piet B. zich stand hield in dit geweld, hoewel dit wel verklaarbaar was door de zware trainingsarbeid afgelopen winter. Gelukkig voor hem komen de nieuwe club tenue’s over een paar weken binnen want zijn huidige jas is hem inmiddels 4 maten te groot. Enkelen van de groep vonden het in Kotem goed geweest alleen Johnny B en Valverde d’n Houtworm dachten dat het nog niet genoeg was geweest en plakten er nog een rondje Slingerberg aan vast.

Voor Peet voldoende om het “clubrecord # km’s tijdens carnavalsweek voor nog werkende leden” te pakken. Dit staat nu op 340km en zal waarschijnlijk de eerste 50 jaar niet meer worden verbeterd.

De laatste kilometer kreeg zelfs Rob D. zijn benen niet meer rond, iets was des te opmerkelijk is daar hij geen meter kopwerk had gedaan 🙂

Eenmaal op de oprit aangekomen heeft het een kwartier geduurd voordat ik de garagedeur open gedraaid kreeg. Met een gemiddelde van boven de 31 km/h en een afstand van ruim 90 kilometer op een bochtig en technisch parcours een prestatie van formaat maar van de andere kant ook weer iets te veel van het goede!

1 Maart, De Reijmerstok omloop

9 clubleden vonden dat ze voldoende tijd hadden om vandaag de Reijmerstok omloop te rijden en toch nog tijdig bij de optocht in Meers te kunnen zijn.
Vanwege de korte route werd de pauze in Banholt overgeslagen. In Geulhem werd een andere route gekozen om modderwegen te omzeilen. De voorspelde regen bleef uit dus kom de rit verder zonder noemenswaardige gebeurtenissen worden uitgereden in een gemoedelijk tempo.
Alleen John vond de rit te kort dus plakte hij er nog wat extra kilometers aan vast.

 

GPS

22 Februari, Euregio Ronde

De regenachtige nacht heeft de meeste rijders afgeschrikt, slechts 3 rijders meldden zich om 10 uur bij Chrit met de fiets voor de eerste rit van dit seizoen.

John, Rob en Thei hadden echter goed gegokt want de laatste regen was net gevallen en zij hebben de rit weliswaar met een grotendeels nat wegdek, maar zonder verdere regen kunnen uitrijden.

De Reijmerstok Omloop

Het was alweer de laatste van de 35 zaterdag ritten van 2013 en van die 35 ritten is er maar één rit waar niemand aan heeft deel genomen (Euro regio ronde, de eerste rit)  en 2 ritten waar slechts 1 coureur zich zeiknat heeft laten kletteren.

Dat betekent dat ondanks de zeer koude jaarstart toch uitzonderlijk veel clubkilometers hebben kunnen maken.

de weg was vanochtend nog wat aan de natte kant en met al die afgevallen herfstbladeren is er toch wat extra voorzichtigheid in de bochten geboden. De notoire mooiweer fietsers blonken vanochtend als gewoonlijk uit in afwezigheid.

Nog 7 die-hards stonden bij Chrit op de oprit, wetende dat het waarschijnlijk ook de laatste 20+ dag van het jaar ging worden. De award prijzen zijn sinds afgelopen week vergeven behouden het brons, dat voor vanochtend nog een ex aequo stand kende.

Zoals het zo vaak in de allerhoogste top voor komt gaan de echte winnaars alleen voor “goud” en als dat niet haalbaar is laten ze overig eremetaal liever aan een ander. Bedankt Jan, de bronzen plak zal een mooi plaatsje krijgen in mijn povere prijzenkast.

Tot Hunnecum ging het voorspoedig maar de laatste jaren hebben we er patent op om het jaarfeest van de plaatselijke manège te doorkruisen. Voor de hardrijders een streep door het voorgenomen hoge ritgemiddelde, voor de zwakkeren (?) onder ons een welkom rustmoment.

Op de bekende korte klimmetjes werd er zoals gewoonlijk middels een pokerface stiekem versneld en vervolgens achteraf de vermoorde onschuld te gaan spelen door met het laatste restje adem te zeggen….dat liep wel lekker daar!

Raymond wist te vertellen dat het lange valsplat naar Reijmerstok open gebroken was en dat we daardoor beter in Euverum een straat eerder rechts konden inrijden. Dit is de oude Luikerweg die via een mooie beklimming ook op de Provinciale weg bij Terlinden uit komt. Vanaf daar is het niet meer ver tot Banholt, de pauzeplaats waar we voor de 3de keer op de laatste 4 ritten hebben gepauzeerd.

Even hadden we het idee dat een grote vrachtwagen onze fietsen kwam opladen maar dat bleek achteraf de bierwagen te zijn die de vaten voor het weekend kwam afleveren bij Berry’s Brasserij.

Na de pauze ging het dankzij een aangewakkerde rugwind behoorlijk vooruit en in Meerssen besloot Valverde de Houtworm een alternatieve route te kiezen via de Slingerberg omdat hij daar nog een rekening had te vereffenen.

De zes overigen reden over Col du Schietecoven om vervolgens boven in Geulle de Houtworm weer tegen te komen.

Peter S.  deed nog een verwoede poging om de KOM Eijkskensweg van een teamgenoot af te pikken maar miste deze op een haar na.  jammer toch :-))

Bij tale-wind van boven de 10 knopen (4+ beaufort) worden PR’s, CR’s, WR’s, KOM’s en andere niet genoemde wedstrijdgerelateerde tijden niet meer erkend door de “Bond van Stravisten”. Dus… spaar je de moeite.

Na een kort rondje van een kleine 70 km mochten we de fiets weer gaan poetsen.

Voor GPS gegevens:

http://app.strava.com/activities/91353421

Afbeelding