vraag was of we het vandaag wel droog zouden houden.Te Maasbracht reed Giel lek; er moesten sterke handen aan te pas komen om dit euvel te repareren.
Ook met minder goed weer is dit een leuke tocht.
Vandaag stond een variatie van de bekende Val Dieux klassieker op het programma; er zat een stukje parcours uit onze oude Herman Zenden Memorial in en wat nieuw asfalt.
11 A rijders vertrokken in herfstachtig weer voor deze rit. Hub W, had zich echter in het jaargetijde vergist want hij vertrok in de wintertrui. Hij draaide dan ook voordat het spannend begon te worden in oververhitte toestand af. De koprijders lieten zich niet ontmoedigen door de zeer sterke tegenwind bij de start en reden constant boven de 30.
Waar de touretappe van vandaag 6 cols had heeft deze rit 7 klimmen van variabele moeilijkheidsgraad. Bij Berneau werd het al op een lint getrokken en vlak voor de top reed ondergetekende lek. Omdat het een erg drukke weg is reed uit veiligheidsoverwegingen een gedeelte van de groep een stukje door terwijl de rest meehielp bij de reparatie.
De doorrijders hebben echter de verkeerde route gereden, zij hadden bij Mortroux moeten afslaan en daar de klim nemen. In plaats daarvan hebben zij de meer traditionele route gereden, onder bij het klooster van Val Dieux stond echter een gedeelte van deze groep ons op te wachten.
Via Aubel – Slachthuis ging het vervolgens naar Homburg waar de sterke wind in ons voordeel begon te werken. Vanuit Sippeneaken langs het Kasteel van Beusdeal werd het echter weer behoorlijk moeilijk. Waar je denk boven te zijn gekomen moet je nog een behoorlijk stuk over slecht asfalt en met wind tegen doorklimmen. In de Afdaling naar Teuven stond het prikkeldraad langs de weg al klaar, maar niemand had de moed om een Johnny duik te maken. Bert reed hier echter ook lek waardoor er weer even gewacht werd. Na de volgende klim wachtte ons de pauze bij de Smockelear.
Cees en Jack waren door een fout in de routebeschrijving richting Slenaken gereden (de Boswachter stond als pauzeplaats genoteerd maar daar kwam de route niet langs) en Stephan was zonder pauze huiswaarts gereden.
Na de pauze hadden we de wind vol in de rug waardoor we met meer dan 50km/u en 2 vingers in de neus richting top Koning van Spanje reden. Na de klimmen van de Ingberdorpstraat en de Stoeperd begonnen de benen toch behoorlijk zwaar te worden.
Thuis gekomen hadden we 900hm en 99km afgelegd met een snelheid van 28km/u ( GPS )
Voor het vertrek was deze rit al legendarisch, dit alles dankzij een zin in een verhaal van Math V: "Jan wet doa de weg". Bijgekomen van deze bijzondere opmerking vertrokken we heden ochtend met 10 man voor deze rit. Gelukkig was de temperatuur vrij hoog want anders kon het wel herfst zijn, krachtige wind en dreigende wolken. Langs het kanaal kwam de km teller niet al te hoog en toch was het ploeteren tot en met ook als je bij iemand in het wiel zat. De B ploeg had hier naar eigen zeggen met meer dan 37km/u gemmideld tegen de wind gereden! Maar ja, ze waren dan ook maar met zijn drieen en dan hoeft de koprenner maar 2 man op sleeptouw te nemen.
Zoals gewoonlijk werden in de afdaling van de Halembaye wat pogingen gedaan om topsnelheid te bereiken en vervolgens werd in Vise door Math de route angepast, hij wilde perse niet door het centrum van Vise rijden waardoor we nog wat extra kilometers met wind op kop moesten rijden.
Kees wilde voor Dalhem al zijn eigen route rijden maar we hebben op hem gewacht en meegenomen tot Val Dieux waar hij via Aubel naar Slenaken reed, de B ploeg had dit ook gedaan.
Richting Clermont werd een straf tempo gereden en de groep kwam daardoor versplintert boven. In afdaling van Henri Chapelle naar Teuven stond de wind schuin van achteren waardoor nauwelijks langzamer dan 50 werd gereden.
Tijdens de Pauze in Slenaken begon het helaas te regenen, toen het even droog leek werd zo snel mogelijk vertrokken voor de huisreis, en dat terwijl er nog mensen aan het afrekenen waren. In Gulpen, net toen alles weer samen was, begon het weer te regenen en toen werd de groep gedeeld in 3 groepen: Schuilers, Doorrijders en Twijfelaars. Deze laatste groep werd ook weer geplsitst in Doorrijders en Schuilers.
Ondergetekende sloot zich aan bij de doorrijders en die haalden de andere doorrijders in Wijlre al weer in. Al met al kwamen we dus behoorlijk nat thuis na 108km, 800hm met een gemiddelde van 29.2 km/u. (GPS)
14 A rijders gingen van start om 9:30u.
Er was i het begin al wat discussie over de route, een aantal personen dacht dat we langs oud Geulle zouden rijden maar we hebben toch de juiste route via Katsop naar het Lampenpaleis gekozen, daar aangekomen sloot nog een A rijder aan, deze was namelijk iets te laat vertrokken en had de kortste route naar Beek genomen.
De rit verliep, ondanks wat donkere wolken, verder probleemloos. Bij de klim naar Bassenge onstonden er wat kleine verschillen maar boven werd keurig gewacht. Iets verderop onstond echter weer een route discussie, een aantal rijders wilden via de Lourdesgrot rijden maar gelukkig hielden de mensen die de echte route konden het vol en reden we via Sluizen, Berg.
Voor Mopertingen passeerden wij een gedeelte van de B groep die wat daar een band aan het repareren waren. Enkele kilometers verder stond de rest te wachten, zij hadden het terras al gekaapt. Nadat 22 van 25 rijders (B+A) waren gaan zitten besloot de eigenaar om ons dan ook maar te bedienen. We werden nog getrakteerd op een gratis suikerwafel.
Na de Pauze werd en-groupe met 22 man vertrokken en ook de 3 overige leden (zij hadden gepauzeerd bij vmJDB) sloten aan. Vanaf Stalken werd het tempo door de A rijders enigszins opgevoerd waardoor het peloton uit elkaar viel.
Thuis gekomen was het verdikt 88km en 30.7 gemmiddeld. (GPS)
Voor de allereerste keer dit seizoen kon Chrit (in verband met de weersomstandigheden) geen kruisjes aan de presentielijst toevoegen. Deze gedwongen rustdag kan er toe bijdragen dat de accu weer eens goed opgeladen kan worden, althans als moeder de vrouw/vriendin/vriend geen andere 'werkzaamheden' voor ons in petto heeft !!
De zeer slechte weersverwachting is voor de coureurs van de B ploeg reden geweest om niet van start te gaan voor deze rit.
Er stonden vanmorgen slechts 4 A "coureurs" aan de start t.w. Huub, John, Gied (ja, ja, op de tractor) en gastrijder Rob. Van onze B-groep was zelfs niemand vertrokken aldus mentor Chrit. Erg magertjes, maar ik neem aan dat velen bang waren voor de -erg vlagerige- stormwind en mogelijk "verkeerde" interpretatie van de buienradar. Niks mis mee maar toch……
Feit was dat we na 'n voortvarende start in Gellick enkele minuten van de fiets zijn gegaan om een 1e bui te laten passeren. Je kunt deze maar beter niet in de wielen rijden, nietwaar. Daarna weer vol gas verder doch in Kanne hebben we 'n volgende bui voorrang gegeven. Die was nog van kortere duur en daarna scheen alleen maar het zonnetje totdat we in Millen voor 'n derde keer van de fiets moesten. Dit had niks met weersomstandigheden te maken doch met 'n 50-tal passerende koeien. John viel zelfs van verbazing van zijn fiets. Nadat we op onze tocht van vorige week de confrontatie aan moesten met 'n 50-tal paarden vrees ik het ergste voor de toekomst en moet een passage van olifanten niet uitgesloten worden geacht.
Na deze 3e stop konden we weer full speed verder en vanaf Membruggen betekende dit met de wind in het hol. Bij het stoplicht in Mopertingen besloten we, gezien de dreiging boven ons, om maar geen pauze te houden, doch op weg richting Eigenbilzen zijn we vlug van gedachten veranderd en bij v/h Johnnie de Boxer binnen gevlucht. We hebben deze pauze dusdanig effectief gebruikt dat de weg inmiddels weer bijna droog was toen we de tocht vervolgden. Het laatste deel richting home hebben we dan ook weer in het zonnetje afgelegd.
Na ongeveer 85 Km en een gemiddelde van ver boven de ….. hebben we onze thuisbasis bereikt
Ondanks de zekerheid (althans volgens de buienradar) dat we te maken zouden krijgen met tenminste een regenbui, stonden 5 B coureurs en een gastrijder aan de start. We hebben een alternative route gereden, het bij de B rijders wel bekende rondje van 'Nico'. Voor de niet kenners: Borgharen, Noorderbrug, Smeermaas, Lanaken, Gellik,Munsterbilzen, Zutendaal, Stalkenwijer ,As, Drie Paalhoeve, langs kanaal naar Lanklaar en via Kotem terug naar Stein, in totaal 87 km. Tijdens de pauze in Lanklaar viel de voorspelde regenbui. Voor ons een reden om nog wat langer sterke verhalen te vertellen !. Na vertrek was de weg weer nagenoeg droog en zijn we zonder van boven of van onderen ook maar enigszins nat te worden in perfect weer thuis gekomen.
Al voordat de A rijders van start gingen was het een bijzondere rit: iemand die niet meer in het verslag mocht worden genoemd stond ruim voor de vertrektijd bij de start en Kees ging al op de oprit preventief de binnenband van zijn klassieke Bioracer wisselen waardoor we toch iets te laat vertrokken
De buienradar voorspelde dat we de buien waarschijnlijk net zouden missen en de processierups radar voorspelde dat we die EPR helemaal zouden gaan missen. Desondanks zag de lucht er heel dreigend uit toen 10 leden en een gastrijder begonnen aan Le vieux Warsage.
In Maastricht werd de eerste lekke band genoteerd door Peter S. tijdens de reparatie kwam ook Kees erachter dat ondanks zijn preventieve handeling wellicht er een leegloper genoteerd moest worden, hij probeerde nog lucht bij te pompen maar iets later bleek de band toch echt lek te zijn. Deze vertragingen verhoogden echter het buienrisico.
De klim van de oude Warsage werd in straf tempo afgelegd en helemaal boven werd gewacht tot de groep weer bij elkaar was. Op de grote weg richting Hagelstein werden wij ingehaald door een andere groep, omdat het tempo slechts licht hoger was dan ons eigen tempo besloten we aan te sluiten. Kees kwam echter achter te liggen en net toen wij inhielden om op hem te wachten bleek hij af te zijn geslagen richting Voeren. Op de weg naar de Plank besloten Math, Wiel en Peter rechtdoor te rijden naar huis. De resterende uitgedunde groep nam de afdaling naar Teuven en daarna de klim richting de Pauze plaats. Nog voor de Pauze plaats werden wij echter staande gehouden door zo'n 100 trekpaarden achter elkaar die samen een kar beladen met 3 dunne boompjes trokken. Bij de pauze plaats zelf was het een drukte van jewelste, wij waren het erover eens dat dit waarschijnlijk de meeste mensen waren die tegelijkertijd bij een pauze plaats zaten, desondanks hadden wij een grote tafel en werden we prompt bediend.
De terugweg ging minder voorspoedig, de wolken werden alsmaar donkerder en een stiekeme poging van ondergetekende om de kortste weg langs de buien naar huis te nemen werd door de route politie ongedaan gemaakt. Na Ingber begon het dan ook fors te regenen. Na een kwartier schuilen reden 5 rijders door om voor te buien uit te rijden en dat lukte. Tussen Meerssen en Ulestraten had het blijkbaar nog veel harder geregend want gedeeltes van de weg stonden blank en een nieuw riviertje baande zich een weg naar beneden.
Uit eindelijk kwamen wij door het rijden op een nat wegdek "poetsnat" thuis na 95km te hebben gereden met een gemiddelde van 28.9 km/u
Voor de 15e keer in successie stond de – weliswaar gesplitste – A-groep met 9 leden en 1 gastrijder aan de start voor het bekende rondje Meinweg. Er kunnen bij de bookmakers gokjes worden afgesloten wanneer de eerst rit nu eens uitvalt! Onze voorzitter en de 2 vrouwelijke leden met hun partners hadden gekozen voor een heuvelachtig parcours. Omdat niemand precies het parcours wist, was al besloten om een alternatief rondje in de omgekeerde richting ter rijden. Op het laatste moment kwam Thei nog aan en die zei de route te weten zoals in het Routeschema stond vermeld. Wat ook nog opviel, was de nieuwe Giro helm van Bert. Zou hij deze cadeau hebben gekregen bij zijn nieuwe ketting? Hij rijdt nu in ieder geval weer veilig, want zijn oude helm was niet veel soeps meer. Met de noordoostenwind tegen werd vertrokken richting Duitsland. Thei wist ons zonder hapering tot Vlodrop te leiden. Toch rijden we niet meer het rondje Meinweg uit de jaren negentig en begin van deze eeuw. We rijden de Meinweg in principe nu andersom en komen niet meer op de pauzeplaats in Herkenbosch. Deze route is ook ongeveer 20 km korter. Op de pauzeplaats en Vlodrop was ook de B-groep en een aantal Steinse dames aanwezig. De B-groep had weer een andere route gereden, want zij hadden 9 km minder op de teller. Iedere groep is weer afzonderlijk vertrokken. Het was wel aangenaam om bij zwoele temperaturen de wind grotendeels in de rug te hebben en het tempo werd dan ook behoorlijk opgeschroefd. We hebben zelfs enkele keren moeten minderen om de groep bij elkaar te houden, wat uiteindelijk ook goed is gelukt. Onze gastrijder zei ook dat de rit hem goed was bevallen en dat hij zich volgende week weer zal melden. Misschien een toekomstig nieuw lid! De ritafstand bedroeg 105 km, met een gemiddelde van 29,8 km en 340 hoogtemeters. Volgende week staat "Le vieux Warsage"op het programma. Deze rit is ook op 7 mei jl. gereden als vervanger van "Het wonder van Looze". Onze klimgeiten van vandaag kunnen dan tonen wat ze in hun mars hebben.
5 B groepers hebben een alternative route gereden via Vise. Behalve dat het bij aanvang van de rit erg koud was, valt er weinig te vertellen over de route, of het zou moeten zijn dat we het er unaniem over eens waren dat we “lekker” hebben gefietst. Bij Barry in Withuis pauze gehouden, waarbij Barry ons trakteerde op vlaai met slagroom. Bij terugkomst in Stein noteerden we 83 Km.
A groep
11 Rijders stonden de fiets van Dave te bekijken bij Chrit op de oprit, om 9:30 vertrokken deze 11 rijders voor de klassieker Vise Aubel. Jan C vertrok ook, zoals gewoonlijk, precies om 9:30 maar hij vertrekt dan thuis, nadat zijn vrouw hem heeft gezegd dat hij te laat gaat komen. Hij sloot zoals altijd net op tijd bij de groep aan.
Vise Aubel begint normaal gesproken met een onschuldige 40km geheel vlak, vandaag waren die door een straffe tegen wind niet zo onschuldig. Ondanks de wind liet zich een aantal oudgedienden niet uit de wind slaan en werdt besloten het tempo toch maar gewoon boven de 30km/u te houden. Een lekke band van Jack zorgde voor een korte rustpauze en we waren verblijd dat het jaagpad bij de brug van Vroenhvoen weer open was.
Maar ja, na de vlakke kilometers komen de onvermijdelijk 27km ononderbroken op en af. Een rij klimmetjes waarvan niemand de naam weet maar die naar mate hun aantal vordert langzaam de energie uit de benen van de meeste rijders knijpen. Je hebt de rijders die in begin er vol tegen aan gaan en dan halverwege vragen “Wieveul van die denge kome der nog?” Dan heb je er nog die in begin zich sparen en dan naarmate de afstand vordert als een diesel op gang komen. Het meeste respect hebben we dan toch voor het selecte groepje wat zowel in begin als op het einde er vol tegen kan aan gaan.
Bij de pauze in Aubel besloten Stefan en Peet van de Hw. direct door te rijden naar huis. Na de pauze stond de wind vol van achteren en werd regelmatig de maximum snelheid voor motorvoertuigen overschreden. Na Margraten kon Bert zijn krachten niet onder controle houden en trapte hij zijn ketting over. Helaas bleek deze ketting, ondanks 2 kettingponsen en hele smerige handen van Nic niet “on the spot” repareerbaar en moest Bert in overleg te voet terug naar de Fietsenmaker in Margraten.
104km, 801hm en 28.3km/h gemiddeld is het verdikt van deze rit. (GPS)
Het bekende rondje Zolder. 8 B groepers stonden nerveus aan de start van deze snelle ronde. Na enig duw en trekwerk waren de posities ingenomen en hadden we weer de gerenomeerde koprijders aan het front van de groep. Al na 5 km. doemde de eerste hindernis op. De brug in Maasmechelen was door werkzaamheden verandert in een stukje” strada bianca” waardoor Chrit in ernstige moeilijkheden terecht kwam en op achtervolgen was aandewezen. Het geluk liet hem echter niet in de steek, het stoplicht iets verder op stond op rood waardoor hij zijn positie achter in het peloton weer kon innemen. Ook voor de B groep geldt ‘ het peloton wacht op niemand’. Even verderop voegde zich A rijder Peter S. bij de groep met de bedoeling een eind mee te fietsen om daarna om te draaien en te wachten op de A groep. Schijnbaar beviel het zo goed dat hij verder is meegegaan als ‘gastrenner’. Achter het cirquit van Zolder de pauze genomen. Na enige tijd arriveerde ook de A groep. Na de pauze in een verschroeiend tempo langs het kanaal naar Diepenbeek gereden, waarbij door onze gastrenner het kopwerk niet werd geschuwd. In Kotem hebben we met 4 man een afslag gemist, waardoor we in de Ponderosa bij Jetje terecht kwamen. Ofschoon dit uiteraard een blunder van formaat is, zitten we er verder niet mee ! Bij thuiskomst stond er 110 km.op de teller en het gemiddelde zal wel een raadsel blijven !!