Voor de allereerste keer dit seizoen kon Chrit (in verband met de weersomstandigheden) geen kruisjes aan de presentielijst toevoegen. Deze gedwongen rustdag kan er toe bijdragen dat de accu weer eens goed opgeladen kan worden, althans als moeder de vrouw/vriendin/vriend geen andere 'werkzaamheden' voor ons in petto heeft !!
Categorie: Ritverslagen
Ritverslag
18 juni With Love from Daisy
De zeer slechte weersverwachting is voor de coureurs van de B ploeg reden geweest om niet van start te gaan voor deze rit.
Er stonden vanmorgen slechts 4 A "coureurs" aan de start t.w. Huub, John, Gied (ja, ja, op de tractor) en gastrijder Rob. Van onze B-groep was zelfs niemand vertrokken aldus mentor Chrit. Erg magertjes, maar ik neem aan dat velen bang waren voor de -erg vlagerige- stormwind en mogelijk "verkeerde" interpretatie van de buienradar. Niks mis mee maar toch……
Feit was dat we na 'n voortvarende start in Gellick enkele minuten van de fiets zijn gegaan om een 1e bui te laten passeren. Je kunt deze maar beter niet in de wielen rijden, nietwaar. Daarna weer vol gas verder doch in Kanne hebben we 'n volgende bui voorrang gegeven. Die was nog van kortere duur en daarna scheen alleen maar het zonnetje totdat we in Millen voor 'n derde keer van de fiets moesten. Dit had niks met weersomstandigheden te maken doch met 'n 50-tal passerende koeien. John viel zelfs van verbazing van zijn fiets. Nadat we op onze tocht van vorige week de confrontatie aan moesten met 'n 50-tal paarden vrees ik het ergste voor de toekomst en moet een passage van olifanten niet uitgesloten worden geacht.
Na deze 3e stop konden we weer full speed verder en vanaf Membruggen betekende dit met de wind in het hol. Bij het stoplicht in Mopertingen besloten we, gezien de dreiging boven ons, om maar geen pauze te houden, doch op weg richting Eigenbilzen zijn we vlug van gedachten veranderd en bij v/h Johnnie de Boxer binnen gevlucht. We hebben deze pauze dusdanig effectief gebruikt dat de weg inmiddels weer bijna droog was toen we de tocht vervolgden. Het laatste deel richting home hebben we dan ook weer in het zonnetje afgelegd.
Na ongeveer 85 Km en een gemiddelde van ver boven de ….. hebben we onze thuisbasis bereikt
11 juni Le Vieux Warsage
Ondanks de zekerheid (althans volgens de buienradar) dat we te maken zouden krijgen met tenminste een regenbui, stonden 5 B coureurs en een gastrijder aan de start. We hebben een alternative route gereden, het bij de B rijders wel bekende rondje van 'Nico'. Voor de niet kenners: Borgharen, Noorderbrug, Smeermaas, Lanaken, Gellik,Munsterbilzen, Zutendaal, Stalkenwijer ,As, Drie Paalhoeve, langs kanaal naar Lanklaar en via Kotem terug naar Stein, in totaal 87 km. Tijdens de pauze in Lanklaar viel de voorspelde regenbui. Voor ons een reden om nog wat langer sterke verhalen te vertellen !. Na vertrek was de weg weer nagenoeg droog en zijn we zonder van boven of van onderen ook maar enigszins nat te worden in perfect weer thuis gekomen.
Al voordat de A rijders van start gingen was het een bijzondere rit: iemand die niet meer in het verslag mocht worden genoemd stond ruim voor de vertrektijd bij de start en Kees ging al op de oprit preventief de binnenband van zijn klassieke Bioracer wisselen waardoor we toch iets te laat vertrokken
De buienradar voorspelde dat we de buien waarschijnlijk net zouden missen en de processierups radar voorspelde dat we die EPR helemaal zouden gaan missen. Desondanks zag de lucht er heel dreigend uit toen 10 leden en een gastrijder begonnen aan Le vieux Warsage.
In Maastricht werd de eerste lekke band genoteerd door Peter S. tijdens de reparatie kwam ook Kees erachter dat ondanks zijn preventieve handeling wellicht er een leegloper genoteerd moest worden, hij probeerde nog lucht bij te pompen maar iets later bleek de band toch echt lek te zijn. Deze vertragingen verhoogden echter het buienrisico.
De klim van de oude Warsage werd in straf tempo afgelegd en helemaal boven werd gewacht tot de groep weer bij elkaar was. Op de grote weg richting Hagelstein werden wij ingehaald door een andere groep, omdat het tempo slechts licht hoger was dan ons eigen tempo besloten we aan te sluiten. Kees kwam echter achter te liggen en net toen wij inhielden om op hem te wachten bleek hij af te zijn geslagen richting Voeren. Op de weg naar de Plank besloten Math, Wiel en Peter rechtdoor te rijden naar huis. De resterende uitgedunde groep nam de afdaling naar Teuven en daarna de klim richting de Pauze plaats. Nog voor de Pauze plaats werden wij echter staande gehouden door zo'n 100 trekpaarden achter elkaar die samen een kar beladen met 3 dunne boompjes trokken. Bij de pauze plaats zelf was het een drukte van jewelste, wij waren het erover eens dat dit waarschijnlijk de meeste mensen waren die tegelijkertijd bij een pauze plaats zaten, desondanks hadden wij een grote tafel en werden we prompt bediend.
De terugweg ging minder voorspoedig, de wolken werden alsmaar donkerder en een stiekeme poging van ondergetekende om de kortste weg langs de buien naar huis te nemen werd door de route politie ongedaan gemaakt. Na Ingber begon het dan ook fors te regenen. Na een kwartier schuilen reden 5 rijders door om voor te buien uit te rijden en dat lukte. Tussen Meerssen en Ulestraten had het blijkbaar nog veel harder geregend want gedeeltes van de weg stonden blank en een nieuw riviertje baande zich een weg naar beneden.
Uit eindelijk kwamen wij door het rijden op een nat wegdek "poetsnat" thuis na 95km te hebben gereden met een gemiddelde van 28.9 km/u
4 juni Tradition Meinweg
Voor de 15e keer in successie stond de – weliswaar gesplitste – A-groep met 9 leden en 1 gastrijder aan de start voor het bekende rondje Meinweg. Er kunnen bij de bookmakers gokjes worden afgesloten wanneer de eerst rit nu eens uitvalt! Onze voorzitter en de 2 vrouwelijke leden met hun partners hadden gekozen voor een heuvelachtig parcours. Omdat niemand precies het parcours wist, was al besloten om een alternatief rondje in de omgekeerde richting ter rijden. Op het laatste moment kwam Thei nog aan en die zei de route te weten zoals in het Routeschema stond vermeld. Wat ook nog opviel, was de nieuwe Giro helm van Bert. Zou hij deze cadeau hebben gekregen bij zijn nieuwe ketting? Hij rijdt nu in ieder geval weer veilig, want zijn oude helm was niet veel soeps meer. Met de noordoostenwind tegen werd vertrokken richting Duitsland. Thei wist ons zonder hapering tot Vlodrop te leiden. Toch rijden we niet meer het rondje Meinweg uit de jaren negentig en begin van deze eeuw. We rijden de Meinweg in principe nu andersom en komen niet meer op de pauzeplaats in Herkenbosch. Deze route is ook ongeveer 20 km korter. Op de pauzeplaats en Vlodrop was ook de B-groep en een aantal Steinse dames aanwezig. De B-groep had weer een andere route gereden, want zij hadden 9 km minder op de teller. Iedere groep is weer afzonderlijk vertrokken. Het was wel aangenaam om bij zwoele temperaturen de wind grotendeels in de rug te hebben en het tempo werd dan ook behoorlijk opgeschroefd. We hebben zelfs enkele keren moeten minderen om de groep bij elkaar te houden, wat uiteindelijk ook goed is gelukt. Onze gastrijder zei ook dat de rit hem goed was bevallen en dat hij zich volgende week weer zal melden. Misschien een toekomstig nieuw lid! De ritafstand bedroeg 105 km, met een gemiddelde van 29,8 km en 340 hoogtemeters. Volgende week staat "Le vieux Warsage"op het programma. Deze rit is ook op 7 mei jl. gereden als vervanger van "Het wonder van Looze". Onze klimgeiten van vandaag kunnen dan tonen wat ze in hun mars hebben.
28 mei Vise Aubel
5 B groepers hebben een alternative route gereden via Vise. Behalve dat het bij aanvang van de rit erg koud was, valt er weinig te vertellen over de route, of het zou moeten zijn dat we het er unaniem over eens waren dat we “lekker” hebben gefietst. Bij Barry in Withuis pauze gehouden, waarbij Barry ons trakteerde op vlaai met slagroom. Bij terugkomst in Stein noteerden we 83 Km.
A groep
11 Rijders stonden de fiets van Dave te bekijken bij Chrit op de oprit, om 9:30 vertrokken deze 11 rijders voor de klassieker Vise Aubel. Jan C vertrok ook, zoals gewoonlijk, precies om 9:30 maar hij vertrekt dan thuis, nadat zijn vrouw hem heeft gezegd dat hij te laat gaat komen. Hij sloot zoals altijd net op tijd bij de groep aan.
Vise Aubel begint normaal gesproken met een onschuldige 40km geheel vlak, vandaag waren die door een straffe tegen wind niet zo onschuldig. Ondanks de wind liet zich een aantal oudgedienden niet uit de wind slaan en werdt besloten het tempo toch maar gewoon boven de 30km/u te houden. Een lekke band van Jack zorgde voor een korte rustpauze en we waren verblijd dat het jaagpad bij de brug van Vroenhvoen weer open was.
Maar ja, na de vlakke kilometers komen de onvermijdelijk 27km ononderbroken op en af. Een rij klimmetjes waarvan niemand de naam weet maar die naar mate hun aantal vordert langzaam de energie uit de benen van de meeste rijders knijpen. Je hebt de rijders die in begin er vol tegen aan gaan en dan halverwege vragen “Wieveul van die denge kome der nog?” Dan heb je er nog die in begin zich sparen en dan naarmate de afstand vordert als een diesel op gang komen. Het meeste respect hebben we dan toch voor het selecte groepje wat zowel in begin als op het einde er vol tegen kan aan gaan.
Bij de pauze in Aubel besloten Stefan en Peet van de Hw. direct door te rijden naar huis. Na de pauze stond de wind vol van achteren en werd regelmatig de maximum snelheid voor motorvoertuigen overschreden. Na Margraten kon Bert zijn krachten niet onder controle houden en trapte hij zijn ketting over. Helaas bleek deze ketting, ondanks 2 kettingponsen en hele smerige handen van Nic niet “on the spot” repareerbaar en moest Bert in overleg te voet terug naar de Fietsenmaker in Margraten.
104km, 801hm en 28.3km/h gemiddeld is het verdikt van deze rit. (GPS)
L’ Etoile de Grenier
Het bekende rondje Zolder. 8 B groepers stonden nerveus aan de start van deze snelle ronde. Na enig duw en trekwerk waren de posities ingenomen en hadden we weer de gerenomeerde koprijders aan het front van de groep. Al na 5 km. doemde de eerste hindernis op. De brug in Maasmechelen was door werkzaamheden verandert in een stukje” strada bianca” waardoor Chrit in ernstige moeilijkheden terecht kwam en op achtervolgen was aandewezen. Het geluk liet hem echter niet in de steek, het stoplicht iets verder op stond op rood waardoor hij zijn positie achter in het peloton weer kon innemen. Ook voor de B groep geldt ‘ het peloton wacht op niemand’. Even verderop voegde zich A rijder Peter S. bij de groep met de bedoeling een eind mee te fietsen om daarna om te draaien en te wachten op de A groep. Schijnbaar beviel het zo goed dat hij verder is meegegaan als ‘gastrenner’. Achter het cirquit van Zolder de pauze genomen. Na enige tijd arriveerde ook de A groep. Na de pauze in een verschroeiend tempo langs het kanaal naar Diepenbeek gereden, waarbij door onze gastrenner het kopwerk niet werd geschuwd. In Kotem hebben we met 4 man een afslag gemist, waardoor we in de Ponderosa bij Jetje terecht kwamen. Ofschoon dit uiteraard een blunder van formaat is, zitten we er verder niet mee ! Bij thuiskomst stond er 110 km.op de teller en het gemiddelde zal wel een raadsel blijven !!
21 mei, De Ster van Zolder
De wereld zou vandaag vergaan, nou daar zag het niet naar uit: wederom een stralende dag met perfect fietsweer. Zon, iets boven de 20 graden en niet of nauwelijks wind. Toch stonden er maar 10 personen aan de start bij de A-groep, later bleek dat een aantal vaste rijders andere verplichtingen hadden en een 2 groep ervoor gekozen had de B groep te versterken.
Eigenlijk ging alles van een leie dakje en werd, voornamelijk onder aanvoer van de dame in het gezelschap met een snelheid van boven de 30km/u gemiddeld richting Zolder gekoerst. Daar waren zoals elk jaar Races bezig en bij ons vast terras zat een grote B groep ons op te wachten. De terugreis begon geneutraliseerd omdat Bert actie foto's moest maken en daarna sloeg voor Diepenbeek het onheil toe: in een bocht naar rechts kon Kees een plotseling voor hem van lijn veranderende rijder niet meer ontwijken en raakte in de bocht met zijn voorwiel het achterwiel van de voorligger. Theo kon daarop niet meer op tijd uitwijken en viel boven op Kees. Het gevolg was een aantal blauwe plekken, schrammen en 2 beschadigde fietsen.
Na noodreparaties werd enigszins in mineur de terugtocht voortgezet, in Kotem werd de groep vervolgens gesplitst in Ponderosa- en huisgangers.
De tocht werd uiteindelijk met een gemiddelde van 30.5km/u over een total afstand van 107km afgerond.
14 mei Rundum Vaalserturm
Bewolkte hemel en een temperatuur van 14 graden, ziehier het scenario waarop 6 B coureurs voor het rondje Vaalsterturm van start gingen. Al gelijk bij aanvang namen Jack en Jos het kopwerk in handen, om het gedurende de gehele rit niet meer af te staan. Wat zijn we toch een bofkonten met zulke knechten in ons midden. Nu is het wel zo dat de kopmannen altijd uit de wind gezet moeten worden ! Na de beklimming bij de vroedvrouwenschool heeft Jos even een ererondje gereden om te vieren dat hij hier 62 jaar geleden is geboren. Dus beste lezer, Jos is geen "Steinderbok" maar een "Winkbuul". Het is maar dat U het weet ! Gedurende de gehele rit bleef het bewolkt en ook de wind blies een stevige partij mee. Terwijl zich links en rechts van ons donkere wolken samenpakten is het de gehele rit droog gebleven en bij aankomst in Stein liet zelfs de zon zich even van haar goede kant zien. We hebben tot Vaals exact het routeschema aangehouden, om na de pauze via de grote weg richting Wittem te koersen. Via Valkenburg, langs camping "De Bron" en Catsop naar huis gereden. Om Chrit goed thuis af te zetten hebben we er voor gekozen om via de " Drie Koelen " te rijden. Bij aankomst hadden we 83 Km.op de teller. Het gemiddelde is voor ons een weet en voor de lezer een vraag !
Ondanks de sombere weersvoorspellingen van de voorafgaande dagen was het toch droog maar fris weer. De korte mouwtjes waren dan ook unaniem thuis gelaten.
Met 14 leden (13 man en 1 vrouw) werd vertrokken voor onze 3-landen klassieker "Rundum Vaalserturm". Omdat Hub W., een van onze leden die meestal op kop vertrekt, er niet was, moest Math V. genoegen nemen met een andere partner om het kopwerk te delen. De eerste 25 km deden zij dat uitstekend. Bij de Vroedvrouwenschool werd de 1e beklimming genomen.
Hierna werd Duitsland aangedaan, waarna via de Neukelerweg het Drielandenpunt werd bereikt. Dit gebeurde voor het eerst sinds jaren zonder verkeerd te rijden! Er werd nog gewaarschuwd voor het slechte wegdek in de afdaling naar Gemmenich. Maar wat bleek: er lag een geheel nieuw wegdek, dat leek op een biljartlaken. Hierdoor is gelukkig weer een stuk gevaarlijk parcours
uit onze routes verdwenen. Tot aan de pauze in Mechelen leek het wel of op ieder heuveltje bergpunten te verdienen waren. Er werd slag om slinger gedemarreerd. Omdat het steeds andere coureurs waren die als eerste boven kwamen, is het niet duidelijk wie nu de bolletjestrui mag dragen. In Mechelen werd bij zeer frisse temperatuur toch buiten gepauzeerd. Dit was o.a. nodig omdat Jan V. zijn gebruikelijke sigaar opstak. De grootste verassing kwam bij het afrekenen, toen bleek dat er stadse prijzen ( 2,40 voor ice-tea) werden gehanteerd. Als dit prijzenfestival zo door gaat, en de regering haar plannen doorzet, moeten de Vutters, ABP-ers en AOW-ers een bijbaantje gaan zoeken. Misschien is voor volgende keer een andere locatie ook een oplossing! Na de pauze werd onder leiding van Brigit en Andre, met tegenwind, in gestrekte draf huiswaarts gereden. De Stoeperd was nog het enige vermeldenswaardige opstakel. Onze senior Cees leverde een uitstekende prestatie. Ondanks een (vakantie)pauze van 4 weken, kon hij met gebruinde beentjes het tempo goed volgen. Chapeau Cees! Er werden geen foto's gemaakt, maar we zullen een van onze huisfotografen, Bert, de volgende keer vragen om enkele kiekjes te maken.
De rit afstand bedroeg 92 km met een gemiddelde van 28,1 km en ongeveer 900 hoogtemeters.
Tot zaterdag voor de mooie, vlakke tocht over Zolder. Het beloofd wederom schitterend weer te worden!
8 mei Le Vieux Warsage
Een kleinere groep (12 personen) als verwacht stond aan de start voor niet de in eerste instantie geplande tocht het wonder van Looze maar voor een ingelaste rit, dit ter voorkoming dat de processierups in het midden-Limburgse weer voor de nodige (huid)irritatie zou gaan zorgen.
In overleg is gekozen voor een rit over de oude Warsage nu ook vaker de Heijdt genoemd. Voor de Waalse imboorlingen is Chemin du bois du Roi waarschijnlijk de enige juiste benaming van deze bijna 4 km lange klim naar de duizelingwekkende hoogte van 283 mtr.
Waarschijnlijk wordt er op dit parcours heimelijk getraind want ondanks het ontbreken van enige digitale navigatie werd er zonder 1x te vragen wo noe her, links of rechts? in gestrekte draf naar de Col toe gereden.
Daar bleek voor sommigen dat de voor de tijd van het jaar veel te hoge temperaturen hun tol gingen eisen. Of was deze oude Warsage opeens langer geworden? De tegenwind, het slechte wegdek, te weinig publiek langs de kant, wie zal het zeggen. Waarschijnlijk zal de waarheid nooit boven water komen.
Bovengekomen werd over de bekende route via Teuven naar de 2de beklimming van de dag gereden alwaar bovengekomen de welverdiende rustplaats bij de Smokkelaer werd bereikt.
Gelukkig was de terrasbediende die vorig jaar net aan zijn nieuwe job was begonnen inmiddels al weer ontslagen, anders zaten we er waarschijnlijk nu nog te wachten.
Omdat er enkele coureurs (oa. dhr. Peter S.) zich meende te ontdoen van hun bovenkledij waren we blij dat we weer verder konden en dat die personen zich weer moesten aankleden.
In Ingber wachtte de 3de beklimming en met in de wind in de rug werd er in Schietecoven netjes afgesprint.
Gemiddelde snelheid lag rond de 28 km/h en de hoogtemeters volgens GPS 745 mtr.
De B-groep heeft ook niet "Het wonder van Looze" maar een alternatieve route langs de Lourdesgrot gereden. Ze moeten wel erg gelovig zijn, want ook op donderdag 5 mei hebben ze dit parcours gereden. Er waren 5 vertrekkers en omdat café "De Lantaarn" nog niet was geopend, werd er gepauzeerd bij "De Boxer". De ritafstand bedroeg 82 km en gemiddelde snelheid is niet bekend.
Opmerkelijk detail voor 2011:
tot op dit moment nog géén rit uitgevallen met een 100% score voor Gied
30 april Le Ramotte
Verslag A-groep.
Omdat de temperatuur ietsje lager was dan vorige week vertrokken meerdere leden met mouwstukken en 2 leden zelfs met een 3/4 koersbroek. Er stond een matige oost/noordoostenwind die best hinderlijk was. Maar niet geklaagd, als we dit weer de resterende 26 ritten behouden, mogen we tevreden zijn. Er werd in de A-groep gestart met 17 leden, inclusief ons nieuw lid John B. en 1 gastrijder. Ook de geestelijke vader van dit rondje, Raymond, was aanwezig. Dit had 2 voordelen, namelijk: hij wist als enige voor 100 % de route en hij kon op kop rijden. Er werd met de wind grotendeels op kop in een vrij strak tempo vertrokken en onze normale koprijders en het gastlid en zijn echtgenote deden veel kopwerk. Door een wegomlegging konden we niet het normale parcours volgen, maar we kwamen wel weer direct op de normale route. Richting pauzeplaats Waldfeucht werd het tempo, mede doordat de wind nu in het voordeel stond, behoorlijk opgevoerd. De pauzeplaats bij "Waldfeuchter Hof" werd na 63 km bereikt. Het voordeel is dat het wel een pauzeplaats is die open is er maar er zijn ook nadelen. Het terras is door een zeil overdekt, waardoor het merendeel van de leden in de schaduw moest zitten, wat niet echt genieten is. Blijkbaar kennen ze hier geen dienbladen, want de vrouwelijke bediende, die volgens sommige leden net ontwaakt was, bracht alles met haar 2 handen, wat de snelheid niet bevorderde. Het nuttigen van 2 consumpties nam dan ook 50 minuten in beslag, hetgeen bij zaterdagritten op zich overigens geen probleem hoeft te zijn. Na de pauze werd voortdurend kop over kop gereden met behoorlijk hoge snelheden. Deze werden alleen onderbroken door het oversteken van de Rijksweg en de 3 verkeerslichten bij Van de Valk in Urmond.
De ritafstand bedroeg 95 km, met 450 hoogtemeters en een gemiddelde van 30,6 km.
Verslag B-groep
De B-groep vertrok met 3 leden en wilde ook Le Ramotte rijden Dit is niet helemaal gelukt, want ze waren al na 45 km. om ongeveer 11 uur op de pauzeplaats in Waldfeucht.
Ze verwachtten daar al de A-groep, maar deze arriveerde na 63 km om ongeveer 11.40 uur in Waldfeucht. De B-groep heeft tevergeefs nog wat rondjes gedraaid nabij de pauzeplaats en is toen maar doorgereden. Dit is toch wel jammer want het "wonder van erevoorzitter Chrit" is geschied. Hij reed namelijk voor de eerste keer in zijn leven met een nieuwe valhelm.
Heeft de helm van Jos J. of de verwijzing in het verslag van vorige week dat hij nu nog het enige lid zonder valhelm is, hem aangespoord tot het kopen van een helm? Egaal wat de reden is, het is in ieder geval een zeer verstandige keus! Ook op de terugweg hebben ze voor een andere route gekozen. De planning was om op de markt in Maaseik te pauzeren, maar ook dat ging op het laatste moment niet door en reden ze linea recta naar huis. De ritafstand bedroeg 84 km en het gemiddelde 33,7 km.!!!!!!!!! GPS gegevens