Categorie: Ritverslagen

Een kleine delegatie van 8 man stond om half tien klaar om richting Banneux te vertrekken. Veel andere rijders hadden zich als B groep verzameld om richting Zolder te vertrekken en een aantal vaste rijders bevind zich nog steeds elders in Europa ivm vakanties.

Het was gelukkig weer eens zeer goed fietsweer en met een matige tegenwind gingen we richting zuiden. Valverde had een afspraak bij het Solar festival en daarom draaide hij voor Visé al om. In Vise ging het helaas fout toen Peet en Raymond op elkaar botsten bij het rijden tussen geparkeerde en voor het stoplicht wachtende auto’s. Spijtig liepen ze beide lakschade op.

Verder richting Banneux werd er nog een afslag gemist waardoor we iets langer dan gewenst over drukke wegen reden maar de route werd snel weer opgepakt zonder omrijden. Alle pogingen om op de klim richting Banneux een snelle tijd te zetten werden teniet gedaan door een Oldtimer festival in her dorpje Trassenter en bijbehorende verkeersregelaars die ons alleen “au pied” verder lieten. Dat deden we dan toch liever dan terug naar beneden en via een andere beklimming omrijden.
Na de gebruikelijke kaars en water rituelen in Banneux reden we door naar Tancremenont om te pauzeren.

Na de Pauze besloten af te wijken van het plan om een nieuwe route te rijden maar dit leidde uiteindelijk weer tot onbegrijpelijke wrevel. Door de rugwind was de terugweg verder makkelijk te doen.
Thuisgekomen met 130km op de teller zonder dat iemand echt vermoeit was. De gemiddelde snelheid bleef mede door het lopen in Trassenter en Banneux steken op 27km/u

GPS

Om kwart over negen vertrok een eerste groepje van slechts 4 rijders, zij vonden het parcours wellicht te zwaar en reden derhalve een alternatieve route langs de Lourdes grot in Bassenge.
Waarschijnlijk vanwege vakanties vertrok een kwartier later een beperkt groepje van 9 man voor de Herman Senden Retro tour. Ondanks dat deze rit een sterk afgeslankte versie is van de voormalige Herman Senden Memorial route werd er toch nog kort geklaagd over het klimwerk in deze route. Later bleek dit angst voor het onbekende te zijn en viel het klimwerk voor iedereen mee.
De naam van de route zal voor volgend jaar toch veranderd moeten worden want de nieuwere lichting wist niet wie de naamgever was.
De route gaat door bekende dorpen over minder bekende wegen hetgeen door iedereen als prettig werd ervaren. Het rijtempo was ook voor iedereen goed te volgen zodanig zelfs dat op het vals plat Berneau – Bombaye de hele groep bij elkaar bleef. Op de klimmetje die volgden werden er wel wat verschillen genoteerd maar telkens hoefde er maar zeer kort gewacht te worden. Na de pauze bij de Smockelaar werd besloten om via Schietecoven ipv de Stoeperd terug te rijden met als doel iets eerder thuis te zijn voor de Tour op Tv. Deze route wijziging verlengde de route echter met 5km dus zoveel tijd werd er niet gewonnen. Peter S. had tijdens de rit zijn beenspieren iets te vaak aangespannen en besloot derhalve in Meersen om de laatste col te laten Schieten(coven).
Op de Scharberg kwamen we hem echter weer tegen en na 104km en 870 hoogte meters kwamen we terug in Stein met een gemiddelde van 28.4km/u.

(GPS)

Ondanks het miezelweer waren er 4 rijders, Smitje, Tino, Kees en Valverde de Houtworm die het regenachtig weer trotseerde, Piet Berix stond ook klaar maar besloot toch niet mee te gaan. Het tempo werd aangepast aan het weer en Kees en hierdoor ook de tocht met 20km ingekort. Alleen voor een platte tube van Tino werd er afgestapt. uiteindelijk een kort rondje 3 sluizen van 78km met gemiddelde van 29,3 km/u

17 man, waaronder 2 gastrijders reden de langste rit op het programma, daarnaast is dit ook de rit met de meeste hoogte meters. Ook Theo had besloten mee te rijden om de slechte dag die hij vorig jaar had op deze rit van zich af te rijden. Ondanks het aantal hoogte meters besloten we, na een discussie over de kwaliteit van de kaart op de Garmins, ook maar de klim naar Reijmerstok in de route in te lassen. Al met al maakte dat niet al te veel uit want de heuvels bleken in deze rit niet de zwaarste hindernis te zijn, de weergoden hadden namelijk alle ventilators aangezet om windsnelheden van boven de 60km/u te genereren. En met name op de heenweg kregen we de indruk dat we overal wind tegen hadden.

Na de klim naar de stuwdam van La Gileppe dachten we dat we klaar waren met onze rit want er stonden overal dranghekken en er hing een groot spandoek met “Finish” boven de weg. Gerrit had de route van vorig jaar genomen en moest zich via wat trapjes en wandelpaden een weg naar de stuwdam zoeken. De bosweg langs het stuwmeer was blijkbaar pas geveegd want er lag relatief weinig rotzooi op de weg. En na de 5km lange 2e klim richting Baraque Michel kwamen we erachter dat de spandoeken niet voor ons waren maar voor de Profs die vandaag ook een ritje naar La Gileppe op het programma hadden, het hele peloton kwam net voorbij.
Gepauzeerd werd natuurlijk bij de bakker en met 17 man is het daar gelijk volle bak, je vraagt je dan ook af wat ze met al dat gebak doen als wij daar niet pauzeren.
Op de terugweg stond de wind iets gunstiger en in Gulpen hing er wederom een “Finish” spandoek waar we onderdoor reden.
Met uitzondering van de klimmetjes en de afdaling naar Eupen bleef de groep bij elkaar totdat we Elsloo binnen reden. En met een afstand van 142km op de teller waren we terug in Stein.

GPS Gegevens

De Maasdalroute zou een rustpunt in het zomerprogramma moeten zijn, wellicht daarom waren de leden in grote getalen opgekomen, inclusief oudgedienden en de nieuwste leden. Een tiental vertrok om 9:15u en nog eens 15 vertrokken een kwartier later.
De wind stond in de rug waardoor het tempo er behoorlijk op werd gelegd. Op zich is dit goed te doen maar in bochten treed dan vaak het harmonica effect op waar door de rijders achterin flink moeten aanpoten om weer aansluiting te krijgen.
Math, net terug van vakantie besloot een iets kortere route te rijden en draaide bij Bemelen af. Vanaf Lixhe werd het een beetje stuivertje wisselen tussen A en B groep. Eerst haalde de A groep de B groep in zonder dat de meesten dit in de gaten hadden. Daarna werd nog 4 keer van volgorde gewisseld, met name door de te kiezen pauze strategie. Theo moest vroeg thuis zijn dus hij koos ook een andere route. de snelheden bleven ook tegen de wind in hoog en Kees was blij dat hij de pauze plaats had gehaald, hij besloot daarom om maar terug te rijden met de B groep na de pauze.
Bij het naderen van Stein ging het tempo nog eens flink omhoog, met name in Nattenhoven waardoor we weer een Strava King of the Mountain kunnen bijschrijven in onze club.
Ondanks het langzame rijden bij Rijckholt en door Maastricht stond er toch 100km op de teller met een gemiddelde van 31 km/u.

GPS

Volgende week langste route van het jaar, La Gileppe!

Met 17 man, waaronder 2 gastrijders, vertrokken de A mannen voor de route over Le Vieux Warsage. De B mannen waren ook met een groepje vertrokken maar hun route is niet bekend.
Ondanks dat het al 1 Juni is, en dus binnenkort de dagen weer beginnen te korten, reden de de meeste mensen nog altijd met beenstukken en lange mouwen.
Bij het vertrek moest er een klein omweggetje worden gemaakt omdat Ralph perse later dan Jan wilde zijn. Hierna stond de wind in de rug maar voelde zich blijkbaar niemand geroepen om op kop te gaan rijden. Het duurde dan ook een hele tijd voordat er wat tempo in kwam maar in tegenstelling tot vorige week waren er wel geen discussies over de te volgen route. Kees van Beek besloot na Withuis via Val Dieu te rijde om de heuvelzone te omzeilen.
Bij de beklimming van de oude Warsage werden de KOM jagers wakker en werd er gedemarreerd. Niet iedereen wist hoe lang deze klim doorloopt, dus halverwege werd er iets getemporiseerd.
Eenmaal boven werd er gewacht op de achterliggers. Behalve door Ralph want die wilde zijn benen warm houden en reed een bergje af en op wat niet op de route lag. Toen hij weer boven was was de rest alweer vertrokken dus kon hij aanpoten om de aansluiting te kunnen maken.
Op de volgende klim, de Gieveldstraat, zitten er inmiddels meer gaten in het wegdek dan dat er asfalt over is dus de meesten volgen hier een slalomparcours naar boven, Maurice had zich zij zadel extra laag gezet maar dat hielp niet. Gepauzeerd werd bij de Smockelaer, maar vanwege de temperatuur werd er binnen gepauzeerd ipv op het terras. Mister the Woodworm moest nog naar Motorhead en Rammstein en reed door. Na de pauze werd rustig naar huis gereden en bij Moorveld splitste zich de groep in tweeën een groep die nog wat records wilde breken en een groep die rustig uitreden.
Ondanks de klimmetjes in deze route werden er maar 612 hoogte meters overwonnen over een afstand van om en nabij de 95km.
GPS

Met een grote gecombineerde groep werd er zaterdag ochtend gestart voor de klassieke rit Visé -Aubel. De meesten rijden nog steeds met lange broeken en of beenstukken en korte mouwen waren al helemaal niet te noteren. Op de Maasdijk constateerde Gied een langzaam leeglopende band en iets verder liep ook de band van ondergetekende leeg. Gezamenlijk werden de binnenbanden vervangen en konden we weer verder.
Onderweg haalden wij Cees nog in die bezig was zijn natte broek van vorige week droog te rijden. Na Kanne begon het wegdek op het jaagpad steeds slechter te worden en een combinatie van niet waarschuwen voor de gaten en een slecht opgepompte band zorgde ervoor de ondergetekende weer lek reed. Stephan die zich was aan het opwarmen voor Tilf Bastogne Tilf besloot via een kortere weg door te rijden en 2 rijders die oorspronkelijk met ons gestart waren kwamen vanuit de achterhoede weer voorbij de rest van de groep.
In de heuvelzone aangekomen besloten Rob en Bettini een sprintje te maken voor de bergpunten, hetgeen op de eerste klim in het voordeel van Rob uitviel en op de volgende klim mocht Peet met de eer strijken.
Omdat het nog steeds bar koud was en er al behoorlijk tijd verloren was met het banden plakken verzochten een aantal rijders om een iets kortere en minder zware route te rijden wat zich uitte in het overslaan van de lus langs Mortier waardoor er één klim en 5km minder moest wordt afgelegd dit onder protest van Jan C.
In Aubel werd door een gedeelte van de groep gepauzeerd en en ander gedeelte reed linea recta naar huis terug.
Op de terugweg werden beide groepen geconfronteerd met ongeduldige en agressieve autorijders waardoor Ralph schade aan zijn fiets opliep.

Thuis gekomen noteerde de gps de volgende gegevens: klik klik

De nagenoeg vlakke rit naar het Circuit van Zolder stond vandaag op het programma. 3 rijders waren om kwart over negen vertrokken en 11 rijders vertrokken om 9:30 bij Chrit. Onderweg werden nog eerst Jos en iets later Jan opgepikt.
De twee warme dagen van afgelopen week waren uitzonderingen geweest, wederom reed iedereen in winter tricots, windvestjes, ondershirts met lange mouwen, beenstukken, volle handschoenen en zelfs de overschoenen waren in overvloed aanwezig. Het tempo lag zoals gewoonlijk bij deze rit meestal net boven de 30km/u al blijven er mensen die vinden dat ineens 5km/u harder moet worden gereden.
Bij de pauze plaats zaten 2 personen van de eerste groep op ons te wachten, zij hadden de kastelijnsvrouw wakker gemaakt waardoor we onmiddellijk konden aanschuiven. Een voorzichtig zonnetje zorgde dat de temperatuur (uit de wind) zelfs een beetje aangenaam werd. Kees was ook met de eerste groep vertrokken maar hij had een kortere route gereden.
Het wakker maken van de kastelijnsvrouw had ook zo zijn nadeel, waar Thei al was aan het klagen dat de koffie (weliswaar met cake en chocolaatje) aan de dure kant was moest voor de appeltaart prijzen worden betaald waar ze aan de Cote d’Azur zelfs van zouden schrikken.
Op de terug weg werd voorzichtig gestart omdat er nog moest worden gewacht op de wat tragere vertrekkers maar daarna ging het tempo met schuin de wind tegen toch omhoog. Behalve de gebruikelijke discussie over route was er verder niets bijzonders te melden. Totale afstan, 111km met een snelheid van iets minder dan 30km/u.

(GPS data)

Volgende week richting het 3-landenpunt zal iemand anders verslag moeten doen ivm afwezigheid van ondergetekende.

Het land van Hervė was vandaag weer eens aan de beurt. De B mannen waren vertrokken met 4 personen en de A mannen met 11 personen. Math V. Had besloten voor de A groep uit te rijden en deed dit zo hard dat hij ruim voor hun bij de Boswachter in Slenaken was.
Hard rijden was in het begin niet al te moeilijk als gevolg van de straffe noordenwind die in de rug stond. Bij de lange niet al te steile klimmetjes op deze route ontstonden wat kleine verschillen maar boven werd steeds netjes gewacht.
De afdaling van Henri Chapelle naar Teuven leek door de tegenwind vandaag moeilijker dan de beklimmingen.
Bij de Boswachter zat Math ons op te wachten in het zonnetje op het terras. Ondanks dit vrij sterk zonnetje was het toch nog behoorlijk koud. voor Jan C. te koud om buiten te blijven zitten, voor de anderen een teken dat de koffie snel moest worden gedronken daar deze anders in ijskoffie zou veranderen.

Op de terugweg was de wind ijzig koud en moesten we concluderen dat tegenwind veel kouder aanvoelt dan rugwind. De GPS route via Stoeperd werd gevolgd, maar in de route beschrijving stond dat er eigenlijk via Walem-Klimmen-Hulsberg had moeten worden teruggereden.

Richting Geverik werden er wat waaiers getrokken omdat de mensen vooraan weer eens verzuimden af en toe achterom te kijken. Maar iedereen kwam toch samen aan, na 100km fietsen en 700 hoogte meters met een gemiddelde van om en nabij de 28km/u.