Categorie: Ritverslagen

Rondje Piringen ofwel “Modderhappen in het Haspengouwse”

Met 2 man waren ze slechts, de zogenaamde “B ploeg” maar waar deze 2 man 15 minuten eerder waren vertrokken dan de 13 “A” mannen zaten ze toch al 30 minuten te wachten bij de pauze plaats voordat de rest arriveerde. Het vermoeden bestaat dan ook dat dit eigenlijk gewoon 2 gecamoufleerde A leden waren.

Het wegdek lag er vanwege de lange winter en regen van afgelopen week niet al te best voor. Dit leidde dan ook tot een eerste lekke band voor Tino na Lanaken. Kijken naar de reparatie kunsten stel ik als voorzitter voor om een verplichte bandplak-test in het vervolg als toelatingseis voor nieuwe leden in te voeren.

Tussen Hoesselt en Piringen was het echt weer hommeles, de weg was gedurende korte tijd open gebroken in de daarop volgende kilometers was er meer modder dan asfalt te zien.

Gelukkig was het in Mal bij de pauzeplaats goed toeven en werd er lekker koffie voor ouderwetse prijzen geserveerd.

Na de Pauze stond de wind in de rug wat automatisch tot een hoger tempo leidde. Maar de 2 B rijders (die zich inmiddels bij de A-tjes hadden aangesloten wilden deze nog een poepje laten ruiken en deden dit door hard voorop te gaan rijden. Het tempo deed elke twijfel over de eerder genoemde camouflage verdwijnen. Op de brug langs de autoweg splitste zich de groep weer in tweeën en na 97 km waren we weer terug in Stein.

(GPS)

Vanmorgen met regenjas vertrokken richting Chrit, helaas geen hond te bekennen behalve dan die van de buurman die net met zijn viervoeter voorbij kwam. Met een beetje wind in de rug en opzij in volle vitesse naar Stevensweert,daar aangekomen verkeerde afslag op de rotonde genomen en 3 km een doodlopende weg ingefietst. Via Maasbracht, Wessem (Beegden gemist) heel naar Thorn. Vanaf hier vol in de wind Kessenich achter me gelaten en via Aldeneik, Roosteren, Obbicht en Stein naar Meers geploeterd,wel voldaan bij thuiskomst,grt….

In iedergeval het koploperschap bij de TC Stein Award binnengehaald!

Met 7 personen vertrokken voor de beruchte Val Dieu Classic. Vooral met een stevige zuidwestenwind was het eerste stuk tot Dalhem een zware klus die de hartslagen aardig deed oplopen.
Ondanks de felle tegenwind werd met een straf tempo doorgereden waarbij door de meesten het kopwerk niet werd geschuwd. Ook de gastrijder trok zwaar mee op kop, hetgeen hij later een beetje moest bekopen. Hij was zeker moe maar voldaan. De dreigende buienradar-regen van 10.30u werd gelukkig geen waarheid en het begon zowaar op te trekken zodat besloten werd er een kop koffie aan te wagen. Jan C. besloot door te rijden en wij hadden gegokt dat de regen nog een uur weg zou blijven. Maar doordat er door Nic tijdens de koffiestop meteen gedineerd werd kwamen we op het einde 10 minuten te kort om helemaal droog thuis te komen. Heen tegenwind geeft natuurlijk op de terugweg snelheden van gemiddeld 33-34 km/h wat uiteindelijk leidde tot een gemiddelde van 30.3 km/h, 90 km en 560hm. Dit is trouwens maar 20 sec langzamer dan vorig jaar. Gezien de wind een knappe prestatie.
Bij de Geulhemmerberg reed Peter S. de verkeerde kant op: verwarring alom omdat een aantal mensen meenden begrepen te hebben dat Peter bewust een andere route koos om eventuele regen te mijden. Later bleek dit echter niet waar en Peter melde later gedurende lange tijd op enige honderden meters afstand alleen achter ons aan te hebben gereden. De voorste groep had dit helaas niet in de gaten, de volgende keer bij verwarring is het toch beter om het zekere voor het onzeker te nemen en even te wachten!

p.s. De “grote prijs Schietecoven” werd deze keer door algehele vermoeidheid niet op topsnelheid bedwongen.

http://app.strava.com/rides/24866110

Met 15 man vertrok de A groep in perfecte omstandigheden voor het langere maar makkelijkere rondje Banneux.

Bert had de gele trui aangedaan, waarschijnlijk dacht hij dat de rest hem hierdoor uit de wind zou houden. Dit was initieel ook de bedoeling maar op de Cote de Richele zette Bert zo een spetterende demarage neer dat hij gedurende de rest van de rit in de gaten werd gehouden.  Kees reed op deze beklimming rechtdoor richting Val Dieu omdat hij de lengte niet meer aandurfde.

Een extra pauze werd ingelast toen Marcel een lekke band noteerde.

Rob was er gebrand op om PdH te verslaan op de Cote de Trassenter maar een Andy Schleck moment met zijn ketting maakt de daar heel vroeg in de beklimming een einde aan.

Eeuwig probleem bij deze klim (en anderen in deze rit) blijft het wachten boven op de top. Deze top vlakt namelijk heel geleidelijk af waardoor iedereen een andere perceptie heeft van waar nu geacht moet worden.

Bij de bedevaartsplaats aangekomen werden wij door een Geestelijke in klederdracht terecht gewezen op het fiets verbod ter plaatse. Peter S. trok zich hier weinig van aan, de anderen besloten lopend verder te gaan.  John vond dat hij te goed in vorm was en nam derhalve 2 KG aan extra gewicht mee.

Op de pauzeplaats was het goed toeven, de bediening was echter zo langzaam dat het bij een consumptie per persoon bleef.  Tot overmaat van ramp bleek het kraanwater ook nog “Non Potable” waardoor de bidons niet bijgevuld konden worden.

De terugweg begon rustig maar later werd het tempo behoorlijk opgevoerd, meerdere keren viel de groep uit elkaar en de voorsten hadden vaak niet in de gaten dat er achteraan gaten vielen. Wellicht is het in het kader van de teamspirit beter om bij dit soort tochten het tempo iets te drukken zodat we als groep kunnen blijven rijden.

Bij Rotem werden ivm de werkzaamheden aan de snelweg nog 2 verschillende routes richting Bunde gevolg, maar bij Elsloo waren de groepen weer bij elkaar.

GPS Gegevens

7 optimisten en 1 gastrijder stonden aan de start voor een rit waarvan de naamgever al vele jaren op de “0” staat als het om de TC Stein-award gaat.

Het zag er niet al te veelbelovend uit en ook de buienradar voorspelde niet veel goeds. Dit had tot gevolg dat enkele vaste coryfeeën er niet bij waren.

Piet Coumans, volgens kenners volledig weer-ongevoelig, zorgde ervoor dat hij ook zijn eerste clubrit van het jaar op zijn palmares kreeg.

Omdat er geen echte “kanonnen” bij zaten reden we in een rustig tempo naar de grens in Eisden/Withuis.

Volgens Peter S. was het niet aan het regenen maar het was mistig en daardoor waren we langzaam nat aan het worden. Richtig Dahlem werd het alsmaar mistiger (??) met als gevolg dat wij alsmaar natter werden. Sommigen hadden voor het eerst een regenjasje bij zich en waren daar zo zuinig op dat zij het niet aandeden om zo te voorkomen dat het jasje al in die eerste rit nat werd.

Kees draaide bij afslag Valdieu alleen af omdat we volgens hem de verkeerde kant op reden.

De volgende afslag werd het zo mistig dat de zonnebril voorgoed werd opgeborgen en richtig Aubel werd geopperd om de pauze maar te laten voor het was en in één ruk terug naar huis te rijden.

Bij Aubel besloten we toch maar voor de “mist” te gaan schuilen.

Op het bekende terras op de markt in Aubel werd enkel en alleen warme koffie besteld en onder het genot van een lekker taartje werden de sokken uitgewrongen en de regenjasjes dan toch maar uit de achterzak gehaald.

De route hebben we vervolgens toch maar een klein beetje aangepast en via cote du Hagelstein hebben we de kortste weg naar huis gereden.

Ondanks de kletsnatte omstandigheden heeft niemand lek gereden, een teken dat het zo hard regende, eh, mistig was, dat de weg helemaal schoon spoelde.

GPS gegevens

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=1bF5W9gYu2M&w=420&h=315]

TC Stein: Lixhe Clermont door ericpeters op Garmin Connect – Details.

Omdat eindelijk de temperatuur in juli weer eens hoger was dan met kerstmis 2011 en er voor het eerst in dit kwartaal zelfs geen regen was te zien stonden er 10 rijders aan de start voor deze rit.  Bij de B groep waren blijkbaar ook 7 man van start gegaan waar wij hebben deze onderweg niet gezien.

De rit begon op zijn gemakkie. Omdat er aan de oostkant van het kanaal bij Lanaken behoorlijk werkzaamheden zijn besloten wij aan de westkant te blijven. Helaas ontbreek echter de eerste brug over het Albertkanaal op dit moment, dus zat er niets anders op dan tot Gellik door te rijden.

Na de eerste afdaling terug naar de trekweg melde Kees dat hij de topsnelheid van de dag gehaald had. Derhalve besloot hij af te draaien en de kortere route van de uitgevallen rit van vorig jaar kon volgen.

Wat Kees vergeten was dat op deze route niet de topsnelheid van de dag wordt gehaald maar de topsnelheid van het jaar. Ondergetekende probeerde het tempo bij de beklimming van de Hallembaye hoog genoeg te houden om met een beginsnelheid aan de afdaling te kunnen beginnen en ja hoor 81.3 km/u werd aangetikt.

Op de brug bij Vise dachten wij eerst slachtoffer te zijn geworden van een terroristische aanslag maar het bleek een ontplofte band te zijn bij Jan C.

Na Dalhem hield ook Gied het voor gezien, de donkere wolken hadden hem (blijkbaar onnodig) afgeschrikt. Vanaf Val Dieu tot Clermont werd een straf tempo gereden, desondanks ontstonden alleen op de kassei strook wat kleine verschillen.

Vanaf dit punt is het vrijwel alleen maar vals plat bergaf tot de Pauze in Slenaken waar het zoals altijd goed toeven was.

In Elsloo haalden wij Kees weer in mij hij was inmiddels gedoucht en zat op zijn stadsfiets. Kort na 2 uur waren we op tijd thuis om de laatste tijdrit in de Tour van dit jaar te kunnen zien.

Bij een magere 15 graden en een zuidwestelijke wind met windkracht 5/6 stonden 6 A-rijders aan de start voor de rit Tradition Meinweg. De B-groep was met 4 leden vertrokken. Er bleek ook nog een C-groep te zijn vertrokken.
Omdat dat we al zeker 6 jaar niet meer de route van 125 km uit de jaren negentig en begin 2000 met Herkenbosch als pauzeplaats rijden (dus de Meinweg afdalen) werd in 1e instantie besloten om de route te volgen die Thei (niet aanwezig) als wegkapitein de laatste 2 jaar had aangegeven en waarvan de afstand 110 km bedroeg. Rob had deze route in zijn Garmin staan.

In Schinnen wachtte ons een verassing, want Bert stond ons nagenoeg ongetraind op te wachten en sloot aan. Omdat Rob steeds snel moest beslissen hoe de route verliep en hij niet direct kon corrigeren als we fout zaten, gingen we steeds vaker te werk op de aanwijzingen van Math. Kunnen de Garmins nu toch echt weg worden gegooid en gaat er niks boven het boerenverstand c.q. een goed orientatievermogen? Via Waldfeucht, Haaren, Karken, Effeld (waar Cees is afgeslagen richting Echt) kwamen we in Vlodrop en reden daar langs Vlodrop-station omhoog. Voorgaande jaren kwamen we hier omlaag en was Vlodrop de pauzeplaats. Gied, die zich had verheugd op een lekker gebakken visje van een Eurootje of negen, moest nu genoegen nemen met alleen de geur van de vis en doorfietsen. Ineens kreeg Math de geest en wist hij ons feilloos op de “oude”, goede route te brengen. Hierdoor reden wij de Meinweg naar beneden en kwamen we aan bij de pauzeplaats in Herkenbosch. We reden door heel Herkenbosch, maar overal was alles nog dicht, tot Gied plotsklaps laconiek zei, dat de 1e plaats waar wij waren langs gereden wel open was. We reden terug, de kerkklok sloeg 12 uur en verdorie deze plaats was inderdaad vanaf 12 uur geopend. Helaas geen vis!

Omdat we na de pauze de wind totaal in ons nadeel hadden, wees Gied er herhaaldelijk op dat hij wel het Nederlands elftal om 18.00 uur wilde zien. We zijn met frisse tegenzin of was het tegenwind vertrokken en via Linne, Maasbracht, Echt, Grevenbicht naar huis gefietst. Het liep buiten verwachting goed, maar helaas kreeg Bert ongenadig te maken met de beruchte man met de hamer. Hij was niet meer vooruit te branden en koos er voor om via Born waarschijnlijk de kortste weg naar Schinnen te nemen. Toch chapeau Bert!! We pakten het tempo weer op en arriveerden ruim op tijd voor het voetbal na 120 km, 464 hoogtemeters!! en met een gemiddelde snelheid van 28,6 km uitgewaaid in Stein. Rob heeft deze route in zijn Garmin opgeslagen. Omdat dit weer de oude vertrouwde route is, is het wenselijk dat andere Garmin-rijders deze route overnemen, zodat we als Math en/of Rob volgend jaar niet aanwezig zijn deze route kunnen rijden!

Bij relatief lage temperaturen maar desondanks goede fietsomstandigheden vertrokken 12 A-leden voor de tocht “Le Vieux Warsage”. Met een zacht noordoostelijk briesje in de rug werd in een redelijk tempo vertrokken.

Tot aan de “Oude Warsage” (zo is de 1e klim bekend bij de meeste leden) werd er gegroepeerd gereden. Op deze klim schoot Peetje zijn 1e cartouche af en was niet te volgen. Boven werd gedisciplineerd gewacht en volgens het routeschema zouden we bij de 1e weg rechtsaf moeten gaan. Er werd niet rechtsaf gegaan bij de 1e, 2e, 3e en 4e weg, maar er werd doorgereden tot bij de kruising bij Aubel, waar linksaf werd gegaan.
René, die net terug was van 6 weken vakantie naar Vietnam, was toen al afgeslagen omdat hij het vliegtuig moest halen voor een vakantie naar Italië. We gunnen René deze vakanties, maar na terugkomst zal hij zich toch moeten bewijzen, want door de economische crisis worden de plaatsen in het peloton voor 2013 dun. Gelukkig voor hem komen zijn lievelingsritten naar Banneux en Eupen er aan! Ook Math reed via De Planck naar huis omdat hij de hond van zijn zoon moest uitlaten/verzorgen. Zou het kunnen dat sommige coureurs niet langs het slachthuis in Aubel reden omdat ze bang waren dat ze zich daar moesten melden?
Ook op de 2e klim vanuit Teuven ontbond Peetje zijn duivels. Hij werd gevolgd door John en Gied.

Tijdens de pauze werd de vraag gesteld of er ook wel eens leden op vrijdag of zaterdagmorgen in het Routeschema keken, of dat er zomaar iets werd rondgefietst of dat de Garmin van Rob leidinggevend was. het werd niet helemaal duidelijk, maar Thei adviseerde om in ieder geval de Garmins maar weg te gooien. In het centrum van Gulpen richting Ingber verdwaalden we de 1e keer tussen honderden fietsers van Limburgs Mooiste. In Ingber was de weg opgebroken en moesten we het even rustig aan doen. Tot onze verbazing nam Thei (die van het weggooien van de Garmins) de afdaling naar Valkenburg i.p.v. Berg en Terblijt/Geulhemmerberg. Onderaan de Cauberg verzeilden we dus de 2e keer in de massa van Limburgs Mooiste. Hier liep ook de ketting van Ralf af en moest even worden gerepareerd. Via Houthem/Meerssen hebben we toch de geplande route weer opgepakt.
De leden die dachten dat Peetje al zijn kruid na 80 km wel verschoten had, kwamen bedrogen uit, want ook op het laatste klimmetje naar Schietecoven nam hij het voortouw. Wat zouden Peetje en Ralf toch eten en drinken op de door hun bezochte Popfestivals? Is dit wel zuivere koffie c.q. pils? We kwamen na 95 km, 684 hoogtemeters en een gemiddelde snelheid van 29 km gezond thuis.

gps gegevens

Bij stralend weer vertrokken een dozijn rijders voor deze rit. De wind stond ferm in de rug dus reden we de heenweg naar Zolder met een hoog gemiddelde.

Behalve een kleine wegomlegging bij Hengelhoef en vlak bij het circuit van Zolder was er weinig bijzonders te melden.

Op het terras was het lekker toeven en ondanks dat er “publiek” op het circuit was waren er geen motoren die de rust verstoorden.

Waar we op de heenweg door de rugwind een hoog gemiddelde konden rijden werd op de terugweg ondanks de tegenwind nog een hoger gemiddelde gereden. Dit is met name te danken aan Stephan en andere koprijders die zich niet van de wijs lieten brengen.

Langs het kanaal, in de buurt van Hasselt probeerde de Belgische Occupy beweging ons nog af te remmen maar dat mocht niet baten.

Bij Kotem vond de helft van de groep dat Jetje nog wat extra business nodig had, de andere helft reed door naar huis.

26 Mei: Ster van Zolder door ericpeters op Garmin Connect – Details.

10 man van de A ploeg stonden aan de start voor La Ramotte. Eric voegde zich er nog bij en Raymond reed slechts enkele kilometers mee waardoor er ook 10 rijders in totaal deze rit voltooiden.

Ondanks dat het droog was, was ook dit weer een bijzonder koude dag voor de tijd van het jaar. Slechts 2 personen lieten wat kuit zien.

De rit werd verder in gemoedelijk tempo verreden en behalve een lekke band was er weinig opzienbarends te vermelden. De dreigende lucht over de bloeiende velden zorgde wel voor dramatisch ogende plaatjes.

Tc Stein La Ramotte door ericpeters op Garmin Connect – Details.