Na de schitterend poëtische verslagen van afgelopen 2 weken (mannen hiervoor bedankt) deze keer een maar kort verslag van de rit van vandaag.
De Herman Senden memorial koestert al jaren ontzag in bij onze leden en dat terwijl al jaren niet meer de originele route wordt gereden maar steeds een nieuwe variant. Maar goed zolang Cote de Motroux, het Kruis van Charneux, de Camerig en Eyserbosweg in de route zitten blijven wij het Herman Senden Memorial noemen.
Deze keer hadden zich 9 mensen waaronder een gewassen gastrijder gemeld aan de start. Het weer was in ieder geval nagenoeg perfect. In Maastricht werd er “lek” geroepen maar het was geen band maar een blaas die lek was, Peter S. riskeerde een boete van 130 euro en zeer slechte reclame voor onze sponsors door binnen de bebouwde kom te wild te plassen.
De route ging over bekend terrein maar grotendeels over voor velen onbekende wegen. Vanaf Berneau ging het constant op en af en vlak voor Aubel was er al enige slijtage zichtbaar waardoor de pauze in Aubel i.p.v. het geplande Mechelen werd genoten. En genieten was het voor een aantal, met name de diepe buigingen van de serveerster deden weer heel wat stof opwaaien (stof van het zomertruitje wel te verstaan).
Na de pauze stond nog een beklimming van de Camerig van onbekende zijde te wachten en als toetje de Eyserbosweg. Gied bedankte voor het toetje en na de Eyserbosweg werd de groep effectief gesplitst in een helft die de tour vanaf het begin wilde zien en daardoor de gemiddelde snelheid wilde opvoeren en de andere helft die rustig wilde uitrijden.