Auteur: tcstein

September was niet al te goed begonnen voor een aantal TC-Steiners: Op donderdag had een driedubbele valpartij plaatsgevonden in de B groep en een enkele valpartij in de A groep.  Dus vandaag zou het beter moeten gaan tijdens de tocht "Fantasy Dream". Valpartijen en ook regen bleven ons gelukkig gespaard maar daar was dan ook alles mee gezegd. Wat starte als "Fantasy Dream" leek dit jaar een beetje meer op "Reality Nightmare".

Er vertrokken 12 clubleden en een gastrijder om 9:30 bij Chrit op de oprit en bij het uitrijden van Stein sloot Jan C. nog aan. Nog geen 100 meter verder was het al prijs; Wiel zijn zadel zat los en er bleek een boutje te ontbreken. Omdat we een hechte groep plegen te zijn kreeg Wiel de kans om naar de dichtstbijzijnde Fietshandel te rijden om daar een nieuw boutje te halen. 10 minuten later waren we alsnog onderweg. Vanaf dat moment leek alles goed te gaan maar in Hunnecum was de weg opgebroken en moesten we voor het eerst in de Cyclocross stand. Nadat we de grote weg hadden overgestoken keek Eric zijn banden na en kon ternauwernood een scherp steentje verwijderen voordat de band lek was. Door Retersbeek, Klimmen en Termaar konden we zowaar gewoon doorfietsen maar in Schin op Geul werden we opgehouden door een begrafenisstoet, dit kan natuurlijk gebeuren maar in dit geval was geen zijweggetje beschikbaar en moesten we 10 minuten achter de stoet aanschoffelen voordat we weer konden beginnen te trappen.

In Partij gaf Math V. in iets wat leek op een vlaag van verstandsverbijstering de verkeerde richting aan. We corrigeerden dit snel maar later bleek dat die verstandverbijstering waarschijnlijk een vorm van helderziendheid was geweest. Na Euverum was de weg opgebroken, maar het kleine stukje wat eerst opgebroken was was inmiddels 3 kilometer lang. Wederom in de Cyclocross stand. Een aantal mensen vond het raar dat het hier "geregend" had. Nadere inspectie leerde dat een boer het belangrijk vond om de "stol"weg te veranderen in een regelrechte modderpoel. Dus met stralend weer had de hele groep de fietsen en de kleren helemaal vol modder. Jos J. was de grootste pechvogel: hij kreeg halverwege de opgebroken weg een lekke band en moest zich al lopend op de racefiets schoenen een weg door de modder banen. Wachtend op Jos begon aan het eind natuurlijk iedereen uitvoerig zijn banden te controleren en van steentjes te ontdoen. En terwijl Jos zijn band repareerde wasten Theo en Jos P. hun fiets in een drinkbak voor het vee. Na reparatie wilden we vertrekken maar wederom ontstond oponthoud door een mechanisch defect. Toen we uiteindelijk konden wegrijden hadden Wiel S. besloten om de route in te korten, hij reed via de Loorberg terug. ?Jos J. ontdekte in zijn buitenband een grote scheur en raakte iets achterop, de rest van de groep kwam hier echter pas bij het uitrijden van Teuven achter. Ongelukkigerwijs had Jos een verkeerde afslag genomen en de kon de groep hem niet meer vinden.

In Belgie aangekomen zou het allemaal beter moeten gaan maar boven op het Plateau tussen Henri Chapelle en Hagelstein werd hard doorgereden onder andere door Marcel, die als gevolg zelf kramp kreeg en anderen hadden ook dit niet direct in de gaten. Op zich was dit geen probleem omdat vanuit Hagelstein het eigenlijk een lange afdaling is naar de Pauzeplaats in 's Gravensvoeren. Helaas lag onze, overigens prachtige, pauzeplaats enigszins verdekt opgesteld waardoor Marcel en Bert (die bij hem was gebleven) er met een hoog tempo langs door reden. Gelukkig vonden zij iets later de B ploeg die pauze vierden in Withuis. 

Na de Pauze kwam hierdoor in Withuis de hele groep weer samen en konden we eindelijk naar huis rijden. In Kasen troffen wij echter een boer met een tractor en de breedste aanhangwagen van zuid Limburg die het belangrijk vond om tot boven op de Snijdersberg voor ons te blijven rijden. 

Uiteindelijk thuis gekomen moeten we concluderen dat we leukere fietstochten hebben gemaakt maar dit is toch altijd nog veel beter dan de valpartijen van afgelopen Donderdag.

GPS

De B groep is met 3 man gestart voor deze tocht.Ook wij hebben op de genoemde 2 plaatsen onze cyclocrosskwaliteiten moeten aanspreken echter, de boer met het watervat is direct na onze doorkomst begonnen met sproeien zodat wij alleen maar een enigszins stoffige fiets konden noteren.Zonder enig probleem verder kunnen fietsen naar de pauzeplaats bij Barry in Withuis. We stonden na onze pauze reeds in de startblokken om de tocht te vervolgen toen er 2 leden van de A groep kwamen binnenwaaien die waren achtergelaten en de route kwijt waren.Samen met hun de pauze nog eens dunnetjes overgedaan.Toen we klaar stonden om te vertrekken passeerde de A groep, doorrijden…..doorrijden….. was daar het motto en we denken dat dit maar beter is ook. Benieuwd wie hier de vetste premie heeft gewonnen! Na enkele kilometers gereden te hebben ontdekte Chrit dat hij zijn bril bij Barry had laten liggen.Chrit kon terugfietsen en wij hebben op ons gemak de natuur kunnen bewonderen.Terug in Stein noteerden we een afstand van 101,5 km.

Ondanks de voorspelde regen stond er 1 man van de A2 groep aan de start om 9:31, 11 personen waren hem als A1 groep voorgegaan en het zou een tijdje, heel wat Regen, Wind en een Schuilpartij in een kapelletje duren voordat de aansluting plaatsvond in een Cafe in Stamproy. Van de A1 groep hadden 3 personen eieren voor hun geld gekozen toen ze de wolken boven zich zagen aangroeien en rechtsomkeer gemaakt.

Vuelta Stamproy from Eric Peters on Vimeo.

Schuilen voor onweer bij boer in Aasterberg na Lekke band van Giel.

Na de Pauze controleerde Math “alle” banden, of er niemand lek had. Helaas had hij een band niet gecontroleerd en duurde de pauze langer als gepland, Jos had lek en Giel speelde voor mecanicien. Net opgewarmd volgde de 2e lekke band, ditmaal van Eric en ook die werd gerepareerd. Weer 2 minuten verder reed Jos voor de 2e maal lek, Giel speelde wederom voor mecanicien al was er wel wat constarnatie onstaan, het was niet meer duidelijk welke van de overgebleven banden niet lek was.

Het weer had zich inmiddels behoudens de wind hersteld en in hoog tempo werd terug naar Stein gekoerst, op een gegeven moment ontbrak er echter weer een persoon en dit keer was het Giel zelf die lek reed de teller stond op 4. De timing van deze lekke band was onfortuinlijk want de wolken die naderden waren zwarter dan onszelf en nog voordat de reparatie voltooid was barste de hel los. We mochten ons gelukkig prijzen dat een boer in Aasterberg voor ons de poort opende waardoor we onder zijn afdak op de binnenplaats konden schuilen. Dat zijn hond, een Ierse Wolfshond, aan de ketting lag kwam ons ook niet verkeer uit. Nadat het wat gekalmeerd was reden we terug naar huis alwaar we doorweekt en verkleumd arriveerden.

90 km, vrijwel geheel door Nederlands Limburg: het lijkt niet zoveel voor te stellen. Als je dan wat beter naar de route kijkt dan zie je dat er 5 beklimmingen in zitten die in Nederland tot de zwaarste klimmen behoren en allemaal meer dan 2km lang zijn: Schweiberg, Carmerig West, Meelenbroek (Pas van Wolfhaag), Vaalserberg zuid west en Eyserweg. Deze samen zorgen ervoor dat deze rit qua intensiteit zelfs dicht in de buurt van een rondje Banneux komt.

De weersvoorspellingen waren veelbelovend en uiteindelijk was het weer dat ook. Een stevig zonnetje en een temperatuur net boven de 20 graden, wat wil de fietser nog meer?

De B groep was met 5 man vertrokken op een alternatieve route en 15 minuten later vertrok de A groep met 16 man. Vanwege werkverplichtingen draaide Hub W. met zijn Gastrijder na de Schweiberg af en Raymond had besloten om niet te pauzeren, de resterende 13 rijders bleven bij elkaar. Math V. leek topvorm te hebben en had blijkbaar een geheime afspraak met Bert gemaakt, hij stuurde aan het begin van menig klim Bert vooruit (wetende dat deze dat niet tot de top ging volhouden) en sloop vervolgens in de 2e groep mee om tegen het einde van de klim als eerste of bij de eersten boven te komen. 

Ondanks het zware parcours hadden een paar rijders met wat mindere vorm of wat minder kilometers toch besloten om mee te gaan. Maar de verschillen werden nergens groot en boven op elke top werd keurig gewacht totdat de groep bij elkaar was. 

Vlak voor de pauze passeerden we nog een weggetje waar onlangs een wereldrecord poging split strooien was geweest. Daarna werd gepauzeerd op het terras in Holset, waar het goed toeven was.

Na de pauze werd het tempo langzaam opgevoerd en na de beklimming van de Eyserweg leek dit niet meer onder de 40km/u te komen. 

Totala afstand: 91km, 27,8km/u gemmideld en 957 hoogte meters.

GPS gegevens van de rit

De B groep is met 5 man vertrokken voor een alternatieve tocht via 3 Sluizen.Onderweg zijn nog 2 oud coureurs aangesloten,die we na twee lekke banden op hun verzoek in de buurt van Thorn hebben achtergelaten.Vlak voor Thorn heeft Hub eveneens lek gereden.In een strak tempo zijn we verder gereden naar Aldeneik waar we in "De Sjeiven Dorpel" onze pauze hebben genomen.Via het bospad en langs het kanaal zijn we richting Stein gereden.In Kotem aangekomen was de roep van de Ponderosa zo sterk dat we niet konden weerstaan en voor 1 pint het terras bezochten.Na de eerste versnapering kregen we gezelschap van 3 leden van de A groep en gezien de gezelligheid is het niet bij die ene pint gebleven.Eigenlijk wisten we dat al op voorhand ! Desondanks, of ondanks alles hebben we toch 90 km.afgelegd tegen een gemiddelde van 29 kmh.

Niet koud en bewolkt maar het zou niet gaan regenen dus er stond een behoorlijke groep aan de start voor de rit, een overgebleven traject van het weekendje Kevelaar van een tijdje terug. Iedereen wat aan dat weekendtripje had deelgenomen bleef maar zeggen dat het een mooie route was en dat we dat zeker nog vaker moesten rijden. Het bijzondere aan dit traject is onder andere dat het langdurig over de maasdijken naar het noorden loopt. 

Omdat we met een vrij grote groep en een straf rugwindje vertrokken lag het tempo in het begin behoorlijk hoog. Altans totdat Kees zijn wekelijkse lekke band rapporteerde, maar toen waren we toch al halverwege Urmond en Berg a/d maas. Daarna maar eens opieuw proberen en Jan C. had besloten om te proberen het gemiddelde boven de 40 km/u te krijgen. Het windgeruis suisde blijkbaar zo hard in zijn oren dat het moeilijk was om hem vanuit het middenveld richting instructies te geven, het gevolg was dat we het grootste gedeelte van de geplande maasdijk mistten. 

Nabij Roermond hadden zich 25000 festivalgangers verzameld voor het Solar weekend en dat was niet de enige groep die zich verzameld had: Vlak voor de brug over de maas bij Horn sloot de B groep in zijn geheel geruisloos bij de A-groep aan. Deze samenvoeging ging zo geruisloos dat een aantal rijders van de A groep pas veel later tijdens de pauze zich afvroeg hoe het kwam dat we plotseling met zoveel rijders waren. De B groep had ook een iets andere route gereden en doordat die iets langer was kwamen ze precies op hetzelfde moment bij de brug aan.

Als een gesloten peloton werd verder gereden, onder andere over het smalste fietspad van het jaar: het bospaadje tussen Soerendonk en Kessel. Het terras voor het Veerpont van Kessel was nog gesloten waardoor pauze werd genomen in Beesel. De terrassen van herberg de Bongerd waren zo groot dat de groepen over 2 verschillende terrassen werden verdeeld. Lekkere koffie met gratis vlaai voor een prijs die je niet meer vaak tegenkomt was de beloning voor allen. 

De terugweg ging vanwege de tegenwind iets moeizamer, het vinden en volgen van de route idem dito. In Roermond dwaalden we midden door het centrum en daarna viel de groep in meerdere brokken uit elkaar, en in plaats van Dieteren, Holtum, Greatheide werd gewoon via Grevenbicht terug gereden. 

In Stein aangekomen stond er 112km op de teller met gemiddeldes, afhankelijk van de groep, tussen de 27 en 30km/u

GPS gegevens van de rit

Om 9:31u vertrokken 11 leden en een Gastrijder voor de Heide-Voer toer. In Elsloo tijdens de afdaling van Col du Dikke Stein sloot nog een lid aan en vlak voor oud Geulle sloten nog eens 2 gastrijders aan waardoor we met 15 man onderweg waren. De weersvoorspellingen spraken over regen en het zag er ook niet best uit maar in werkelijkheid was het warmer als verwacht en stond er een broeierige en straffe zuidwestenwind. Later tijdens de rit haden de lange mouw dragers ook spijt gekregen van hun keuze.

Volgens de rittenplanning zou het eerste opstakel de beklimming naar La Heijdt worden maar volgens de routiniers onder ons was de correcte naam van deze beklimming "De oude Warsage". Raymond, die in volle training voor zijn "Tour for Life"is, liet tijdens die beklimming zien dat het geen wandeletappe zou worden maar de gelepenen en ervaren onder ons wisten toch zijn wiel tot boven te houden. Het waren de "jonkies"(een relatief begrip) die wat meer moeite hadden. 

Boven gekomen werd over niet zo heel nieuw asfalt naar Hagelsteijn gereden waar wat verwarring was over de te volgen route naar Remersdaal, dit was echter snel opgelost. In de afdaling naar Teuven stond de sterke wind inmiddels mee waardoor duizelingwekkende snelheden werden behaald. In Teuven werd de Gieveldstraat beklommen, een klim die door Jan C. zelfs na meer dan 35 jaar fietsen nog nooit beklommen was.

Gepauzeerd werd bij L'auberge "De Smokkelaer" in Heijenrath waar ze net een nieuwe medewerker hadden aangenomen die blijkbaar verbaasd was dat hij ook echt iets moest doen op zijn werk.

Via de afdaling van Schweiberg, de Beklimming van de Ingber en daarna nog de afdaling van de Geulhemmerberg werd koers terug naar Stein gezet. Vlak voor Schietekoven splitste zich de groep om dat een aantal rijders een kortere weg naar huis namen. 

De totale afstand was 96 km, de gemmidelde snelheid 29km/u en werden 700 hoogtemeters overwonnen.

GPS DATA

De B groep heeft met 5 man een alternatief rondje gereden omdat Chrit om 12.00 uur terug moest zijn i.v.m.zijn 'diskjockey' werkzaamheden.Volgens de buienradar zou ons rond 13.00 uur de voorspelde regen bereiken, maar wederom zat de radar er weer eens naast.We hebben het "Rondje John" via een omweg gereden tegen een gemiddelde snelheid van 28.7 kmh.Afstand was 71 km.

Volgende week geheel vlak langs de maas naar Kessel.

Om 9:30 vertrok de A groep met 13 man voor een rondje Lixhe – Clermont. Peter S vermelde nog dat hij niet helemaal fit was, de rest van de groep ging er van uit dat dit slechts een dekmantel was. De frisse wind stond redelijk gunstig waardoor in straf tempo richting Kanne werd gekoerst, eenmaal de brug overgestoken doemden de eerste hoogteverschillen op waar Peter S. het tempo bepaalde en waarbij hij een strak pokerface trok, de gespannen spiervezels in zijn kuiten deden ons anders vermoeden en iedereen dacht: "voelt zich niet goed, dat zal wel…". 

Tussen Dahlem en Val Dieux reed Math lek en daarna werd met de wind licht in de rug over het spiegelgladde asvalt richting Clermont gekoerst. De snelheden bleven, ondanks dat het constant omhoog liep, boven de 30km/u. Eenmaal boven op de heuvelrug achter Clermont aangekomen leek het erop dat een aantal renners het tempo niet hadden kunnen volgen en uiteindelijk bleek na 15 minuten wachten en zelfs terugrijden van Gied dat Peter S. zich toch echt niet zo goed had gevoeld, hij was onvindbaar.  Bij thuiskomst leerden wij dat hij vlak voor Clermont was omgedraaid en op eigen houtje via Withuis was terug gereden. Gezien de wind en het feit dat het resterend gedeelte van de rit nagenoeg constant licht bergaf liep was dit waarschijnlijk een verkeerde beslissing.

De rest van de groep reed, sterk afgekoeld, vie Henri Chappele en Teuven naar het terras van "de Boswachter" in Slenaken alwaar Vlaai, Koffie en Bier werd verorbert om energie te bunkeren voor de rest van de rit.

Ondanks het wachten en dat we nog 1 km over een opgebroken weg moesten rijden stond, in Stein aangekomen, er 108km op de teller met een gemiddelde van 29.9km/u.

Voor meer rit details vind je hier de GPS gegevens.

Ook de B groep heeft i.v.m. prosessierups problemen voor een andere route gekozen.In een lekker fris weertje met 5 man van start gegaan voor een route die via Kotem langs maas en kanaal uitkwam in Vroenhoven.Daarna via Kanne, Eben Emael, Hallembaye en Vise naar Withuis waar we bij Barry pauze hebben genomen.Na de pauze terug naar Stein via de Kruisberg,Kazen,Geulle en Elsloo.In totaal was de afstand 71 Km. die we zonder problemen in een aangenaam tempo hebben gefietst.

14 dappere strijders stonden in de Vleugelmorgenstraat aan de start. De hemel zag er niet al te veelbelovend uit. De tocht begon via een vlakke aanloop, afwijkend van de opgestelde route,  tot aan de eerste col van de dag, de `slingerberg` van Visé.

Op dat moment waren er al René d F. en Jan od C. al afgedraaid. Er zijn toch nog mensen die werken prefereren boven en mooie fietstocht. In Vise hielden Eric en Gied de voeten aan de grond onder een afdak  en boven gekomen heeft ook Kees voor een kortere route gekozen, trachtende de dreigende regenbuien te ontlopen. Deze zijn voor de 9 definitieve Banneuxgangers uiteindelijk gelukkig uitgebleven. 

Peter vd H(outworm) ging overduidelijk voor de bolletjestrui. In het eerste gedeelte voor de pauze heerste hij gelijk Bahamontes in zijn beste dagen. Alleen Bert probeerde zijn heerschappij te doorbreken door aan de voet van elke col een splijtende demarrage te  plaatsen waar niemand van terug had (ook hijzelf niet). En omdat er in het 2de gedeelte van de rit minder punten te verdienen waren dan het gedeelte voor de pauze kon in Tancremont de bergtrui definitief aan Peter worden overhandigd. 

Maar hoe anders werd het vervolg van de rit!!

Bert dacht bij zijn eigen als het niet bergop lukt, dan maar bergaf en met ware doodsverachting stortte hij zich naar beneden richting Pepinster met snelheden waar Rini Wachtmans bleek om de neus zou van wegtrekken.

En het had effect. Het sloopwerk had zijn vruchten afgeworpen. Peter vd H was geen schim meer van de gevleugelde klimmer in het eerste gedeelte.

Als gevolg hiervan moesten de overige clubleden die in de spreekwoordelijke bus met de grootste moeite de bergen waren overgekomen nu ook nog eens de bolletjestruidrager naar boven duwen……..Bedankt Bert!

De terugtocht werd uiteindelijk met verve geleid door de 2 nestors van de groep, Math en Wiel. Zij hadden het duel in eerste instantie met argusogen gadegeslagen maar nadat de 2 smaakmakers uiteindelijk waren uitgeblust namen ze resoluut het heft in handen en stonden dit niet meer af tot de finish. 

Rit cijfers: 27,2 km gem. 130 km afstand en 1096 Hm   

Om 9:30 was de temperatuur nog niet boven de 30 graden gestegen dus stonden er 9 mannen en 1 vrouw aan de start voor het klassieke rondje Tongeren.

Vlak voor withuis werden wij opgewacht door de voltallige B-Ploeg (alleen Chrit) die eigenlijk alleen maar daar wachte om te controleren hoeveel leden vandaag mereden. Daarna belsoot hij, in anticipatie op de komende hitte, de kortste weg naar huis te nemen. 

De rest van de ploeg reed op rustig tempo verder, in Vise werd echter op een bepaalde moment "Rechst"geroepen, althans dat dachten we. Iets verder dachten we dat een gedeelte van de groep dan ook eerder rechtsaf was geslagen, maar later bleek dat de woorden Rechts en Lek op de fiets erg veel op elkaar leken. Natascha had lek gereden, en de gerepareerde band liep tegen het einde van de rit weer langzaam leeg. Werk aan de winkel dus voor haar vaste Mechanieker.

We waren blij verrast toen we zagen dat het voormalig Cafe "Johnnie de Boxer" nieuwe eigenaaren had en geopend was. Vanwege de reeds tot grote hoogte gestegen Temperatuur werden voor het eerst dit jaar dubbele bestellingen geplaats.

Na de Pauze reden we in een temperatuur van 36 graden en dit had tot resultaat dat het tempo behoorlijk omlaag ging. 

Terug in Stein stond er toch nog een gemiddelde van 29.2 op de teller.